ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2018

Η Μονή Αγίου Γεωργίου του Σακκά στην κατεχόμενη Αγία Τριάδα Γιαλούσας


   Υπάρχουν ακόμη μερικοί άνθρωποι στον τόπο μας που αγιάζονται από την Χάρη του Θεού μόνοι στον κόσμο και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Κανείς δεν τους γνωρίζει, κανείς δεν τους τιμά, εκτός από τον ίδιο το Θεό. 

 Ένας από αυτούς τους αφανείς, ταπεινούς, και άγνωστους στον κόσμο ήρωες είναι και η Μοναχή Γεωργία η οποία ζει ολομόναχη στην Μονή του Αγίου Γεωργίου του Σακκά στην κατεχόμενη Αγία Τριάδα Γιαλούσας στην Καρπασία. Η μοναχή Γεωργία μένει εκεί για να φυλάει Θερμοπύλες, ατρόμητη μπροστά στις ορδές του Τούρκου εισβολέα, βάζοντας πάνω από όλα τον Θεό και την Ορθοδοξία, χωρίς να λογαριάζει κανένα κόστος, ακόμη και αυτό της ίδιας της ζωής της. Χάρη στην Μοναχή Γεωργία, η Μονή του Αγίου Γεωργίου του Σακκά αποτελεί σήμερα το μοναδικό μοναστήρι στην κατεχόμενη Κύπρο όπου ακόμη ασκείται ο Ορθόδοξος μοναχισμός.

Δεν γνωρίζουμε αν η Μονή του Αγίου Γεωργίου του Σακκά λειτουργούσε ως μοναστήρι κατά τους αιώνες που παρελθόντος. Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι μέχρι τη δεκαετία του 1940 το μόνο που απέμενε ήταν μια μικρή μονόκλιτη καμαροσκέπαστη εκκλησία που χρονολογείται στα τέλη του 11ου ή στις αρχές του 12ου αιώνα. Κατά τη δεκαετία του 1940, κτίστηκαν γύρω από το ναό αυτό δωμάτια στα οποία διέμεναν μερικές μοναχές από το χωριό Αγία Τριάδα της Γιαλούσας.
Κατά την τουρκική εισβολή, οι μοναχές που διέμεναν στην Μονή αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν τη Μονή τους και παρέμεναν εκεί αψηφώντας τον άγριο ξυλοδαρμό που είχαν υποστεί από τους Τούρκος, αλλά και κάθε άλλο κίνδυνο που διέτρεχαν από αυτούς. Τον Οκτώβριο του 2011 απεβίωσε η ηγουμένη της Μονής και τώρα πια έχει εναπομείνει μόνο η Μοναχή Γεωργία.
Αρχικά η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Σακκά ήταν κατάγραφη. Σήμερα σώζεται τοιχογραφία ιεράρχη σε στάση μετωπική στο βόρειο τοίχο. Απέναντι στο νότιο τοίχο σώζεται μάρτυς αγένειος και άλλος άγιος αδιάγνωστος. Άλλη τοιχογραφία αποκαλύφθηκεστον ανατολικό τοίχο της εκκλησίας βορείως της αψίδας. Οι τοιχογραφίες είναι πολύ καλής τέχνης και χρονολογούνται στην ίδια εποχή με αυτή της οικοδόμησης της εκκλησίας. Δυστυχώς μετά το 1974 αφαιρέθηκε από τους Τούρκους μεγάλο τμήμα του τοιχογραφικού διακόσμου της εκκλησίας, κυρίως από την αψίδα.

ΠΟΛΛΑ, ΛΙΓΑ Ή ΤΙΠΟΤΑ;...

Related image
Μίλα λίγο. Μα να είναι με γλύκα. 
Πες πολλά. Μα να είναι γλυκά.
Μη λες τίποτα.Μα η σιωπή σου επίσης να βγάζει τη γλύκα της σιωπής του Χριστού.

π. Ανδρέας Κονάνος

Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

Ο Άγιος Γεώργιος και ο Απόλλων(Από τον βίο του Αγίου)

 Παραθέτουμε ένα απόσπασμα από το βίο του Αγίου και Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου (275 μ.Χ.- 303 μ.Χ.), όπου περιγράφεται η στιγμή που ο Άγιος δέχεται να εισέλθει σε έναν ειδωλολατρικό ναό του Απόλλωνα, μαζί με τον αυτοκράτορα Διοκλητιανό, καθώς και το τι ακριβώς επακολούθησε εκεί.
«Ο δε παρανομότατος βασιλιάς Διοκλητιανός, ήρθε το πρωί στο ναό του Απόλλωνα, πρόσταξε δε να φέρουν εκεί και τον Άγιο. Κι όταν αυτό έγινε είπε προς αυτόν ο βασιλιάς με πολλή ημερότητα και ταπείνωση:
 «Δεν είναι Γεώργιε μεγάλη φιλανθρωπία και πολλή καλοσύνη αυτό το οποίο κάνω εγώ, να αναμένω δηλαδή τη μετάνοιά σου και να μη σε θανατώνω; Ναι, ορκίζομαι στη δύναμη των μεγάλων θεών ότι για τη νεότητά σου και την ανδρεία σου, λυπάμαι να σε θανατώσω. Διότι επιθυμώ εάν μετανοήσεις να σε τιμήσω, να σε δοξάσω και να σε κάνω συγκάθεδρο της βασιλείας μου. Πες μου λοιπόν κι εσύ τη γνώμη σου, τι σκέφτεσαι;»
 Ο Άγιος απάντησε: «Έπρεπε βασιλιά, αυτήν την αγάπη την οποία δείχνεις τώρα, να την είχες δείξει πιο πριν, ώστε να μη με βασάνιζες τόσο απάνθρωπα».
Ο βασιλιάς όταν άκουσε τα λόγια αυτά, χάρηκε και είπε στον Άγιο: 
«Αν θελήσεις να με κάνεις πατέρα σου και να μου χαρίσεις τη χαρά αυτή, εγώ έχω σκοπό να σε ανταμείψω με πλούσια δώρα». 
Ο Άγιος απάντησε: «Αν θέλεις βασιλιά, ας εισέλθουμε στο ναό για να δω τους θεούς σου». Αμέσως τότε ο βασιλιάς, πρόσταξε τους άρχοντές του και όλο το λαό να εισέλθουν στο ναό, ενώ το πλήθος από τη χαρά του πολυχρόνιζε το βασιλιά.

 Εισήλθαν δε όλοι στο βωμό και περίμεναν να δουν τι θέλει να κάνει ο Άγιος. Τότε

Σπάνια βυζαντινή εικόνα των Μυροφόρων του 12ου αιώνα

Η σπάνια κειμηλιακή βυζαντινή εικόνα του 12ου αιώνα. Κάποτε μέρος της διακόσμησης της εκκλησίας "Θεοτόκος του Φάρου" στην Κωνσταντινούπολη. Σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι. Φέρει κάτω δεξιά ενσωματωμένο λίθο από τον Πανάγιο Τάφο του Χριστού.

Η σπάνια αυτή κειμηλιακή βυζαντινή εικόνα του 12ου αιώνα ήταν κάποτε μέρος της διακόσμησης της εκκλησίας "Θεοτόκος του Φάρου" στην Κωνσταντινούπολη.
Σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι.Φέρει κάτω δεξιά ενσωματωμένο λίθο από τον Πανάγιο Τάφο του Χριστού.

 Η Θεοτόκος του Φάρου ήταν μία βυζαντική εκκλησία στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν κτισμένη στο νότιο τμήμα του Μεγάλου ή Ιερού Παλατίου των βυζαντινών αυτοκρατόρων (το εκτενές συγκρότημα ανακτόρων στην Κωνσταντινούπολη, που στέγαζε την αυτοκρατορική οικογένεια και τις διοικητικές υπηρεσίες κατά την εποχή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας), και ονομάστηκε έτσι λόγω του φάρου που βρίσκονταν δίπλα της ακριβώς.
 Στην εκκλησία ετούτη φυλάσσονταν η σημαντικότερη συλλογή χριστιανικών κειμηλίων όλου του κόσμου.

 Κατά τη διάρκεια της άλωσης της Κωνσταντινούπολης από τους Λατίνους Σταυροφόρους το 1204, η εκκλησία απέφυγε την καταστροφή και τη δήωση, αφού ο Βονιφάτιος ο Μομφερρατικός κινήθηκε γρήγορα με τον στρατό του για να καταλάβει το Μεγάλο Παλάτι και έτσι τα χριστιανικά κειμήλια της εκκλησίας του Φάρου πέρασαν με ασφάλεια στα χέρια του νέου και πρώτου αυτοκράτορα της Λατινικής αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης Βαλδουίνου του Α΄.

Από εικονογραφήμένο γαλλικό χειρόγραφο του μέσου του 14ου αιώνα. Ο Λουδοβίκος Θ' , βασιλιάς της Γαλλίας, παραλαμβάνει ανυπόδητος, τον Ακάνθινο Στέφανο και τα άλλα λείψανα του Τιμίου Πάθους του Χριστού, που βρίσκονταν μέχρι τότε στην εκκλησία "Θεοτόκος του Φάρου" στην Κωνσταντινούπολη.
Από εικονογραφήμένο γαλλικό χειρόγραφο του μέσου του 14ου αιώνα.
Ο Λουδοβίκος Θ' , βασιλιάς της Γαλλίας, παραλαμβάνει ανυπόδητος,
τον Ακάνθινο Στέφανο και τα άλλα λείψανα του Τιμίου Πάθους του Χριστού,
που βρίσκονταν μέχρι τότε στην εκκλησία "Θεοτόκος του Φάρου" στην Κωνσταντινούπολη.

Κατά τη διάρκεια όμως των επόμενων δεκαετιών τα ιερά κειμήλια θα διασκορπιστούν στην Δυτική Ευρώπη είτε ως δώρα σε ηγεμόνες και ανθρώπους με επιρροή είτε θα πωληθούν για να ενισχύσουν οικονομικά την ανεπαρκή σε ταμειακά διαθέσιμα Λατινική Αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης.

Από τα κειμήλια αυτά που προέρχονταν από την εκκλησία του Φάρου μόνο τέσσερα επιβίωσαν την καταστροφή των χριστιανικών κειμηλίων και λειψάνων από τους γάλλους επαναστάτες κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης: ο Ακάνθινος Στέφανος του Χριστού, ένα μεγάλο τεμάχιο Τιμίου Ξύλου, ήλος της Σταύρωσης (τώρα όλα αυτά στο Θησαυρό της Παναγίας των Παρισίων) και μία εικόνα με ενσωματωμένο λίθο από τον Πανάγιο Τάφο του Χριστού (τώρα στο Μουσείο του Λούβρου).

Η μόνη σωζόμενη βυζαντινή εικόνα από την εκκλησία του Φάρου σχεδιάστηκε για να ενσωματώσει Τίμιο Λίθο από τον Πανάγιο Τάφο του Χριστού. 

Η σπάνια κειμηλιακή βυζαντινή εικόνα του 12ου αιώνα. Η εικόνα όπως εκτίθεται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου. Από την εικόνα έχει αφαιρεθεί ο ενσωματωμένος Τίμιος Λίθος από τον Πανάγιο Τάφο του Χριστού (σύγκρινε με την πρώτη εικόνα αυτής της ανάρτησης).
Η σπάνια κειμηλιακή βυζαντινή εικόνα του 12ου αιώνα.
Η εικόνα όπως εκτίθεται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου.
Από την εικόνα έχει αφαιρεθεί ο ενσωματωμένος Τίμιος Λίθος
από τον Πανάγιο Τάφο του Χριστού
(σύγκρινε με την πρώτη εικόνα αυτής της ανάρτησης).

Πρόκειται για μία ανάγλυφη αργυρεπίχρυση ξύλινη εικόνα που παριστάνει την επίσκεψη των Μυροφόρων γυναικών στον Τάφο του Χριστού. Η εικόνα είναι μέχρι κορεσμού γεμάτη με επιγραφές, χαρακτηριστικό που δεν είναι τυπικό για την εικονογραφία της περιόδου των Κομνηνών. Επιγραφές υπάρχουν στο πλαίσιο που περιβάλλει την κεντρική σύνθεση, αλλά και πάνω από κάθε μέρος της κεντρικής σύνθεσης.
Η πίσω πλευρά της εικόνας. Στην πραγματικότητα πρόκειται για διακοσμητική θυρίδα που σύρεται πάνω στην ξύλινη εικόνα. Διακοσμητικός σταυρός με φυτικά και γεωμετρικά σχέδια. Μέσα σε ρόδακες ΙΣ ΧΣ.
Η πίσω πλευρά της εικόνας.
Στην πραγματικότητα πρόκειται για διακοσμητική θυρίδα 
που σύρεται πάνω στην ξύλινη εικόνα.
Διακοσμητικός σταυρός με φυτικά και γεωμετρικά σχέδια.
Μέσα σε ρόδακες ΙΣ ΧΣ.

Αριστερά παριστάνονται δύο Μυροφόρες με την επιγραφή: εἶχε δέ αὐτάς τρόμος καί ἔκστασις. Στο κέντρο Άγγελος Κυρίου με την επιγραφή: δεῦτε ἴδετε τόν τόπον ὅπου ἔκειτο·ὁ Κ(ύριο)Σ να δείχνει τον ανοιχτό τάφο Ὁ Τάφος τοῦ Κ(υρίο)Υ με τα άθικτα οθόνια και το κενό σουδάριο.
 Από κάτω ακριβώς βρίσκεται ο ενσωματωμένος Τίμιος Λίθος από τον Πανάγιο Τάφο του Χριστού, ενώ αριστερότερα του λίθου και σε μικρό μέγεθος στρατιώτες με την επιγραφή: και οἱ φυλάσσοντες ἀπενεκρώθησαν.
Επιγραφή στο πίσω μέρος της εικόνας σε μπλε φόντο: ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν.
Επιγραφή στο πίσω μέρος της εικόνας σε μπλε φόντο:
ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν. 

Η πίσω πλευρά της εικόνας φέρει μία συρόμενη διακοσμητική θυρίδα με παράσταση σταυρού που περιβάλλεται από γεωμετρικά και φυτικά σχέδια, ενώ μέσα σε δύο ρόδακες διαβάζουμε τα nomina sacra ΙΣ ΧΣ. 
Ο Άγγελος Κυρίου (λεπτομέρεια).
Η αφαίρεση της θυρίδας αποκαλύπτει την πίσω πλευρά της ξύλινης εικόνας που είναι επιζωγραφισμένη με μπλε σκούρο χρώμα και φέρει σε μεγάλη κεφαιογράμματη γραφή την επιγραφή: ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν.
Οι Μυροφόρες (λεπτομέρεια).
Η εικόνα, επειδή έφερε Τίμιο λίθο από τον Πανάγιο Τάφο του Χριστού, θεωρούνταν ιερό λείψανο από τους βυζαντινούς.
Τρία σπουδαία χριστιανικά κειμήλια της Παναγίας των Παρισίων, κάποτε στην Θεοτόκο του Φάρου: Ο Ακάνθινος Στέφανος, Τίμιο Ξύλο και Ήλος της Σταύρωσης.
Τρία σπουδαία χριστιανικά κειμήλια της Παναγίας των Παρισίων,
κάποτε στην Θεοτόκο του Φάρου: 
Ο Ακάνθινος Στέφανος, Τίμιο Ξύλο (μέσα στην οριζόντια θήκη) 
και Ήλος της Σταύρωσης (μέσα στην κάθετη θήκη).
Τα δύο καρφιά αρστερά και δεξιά της θήκης με τον ήλο της Σταύρωσης
είναι μεσαιωνικά αντίγραφα του πραγματικού (τρίτης κατηγορίας λείψανα
σύμφωνα με την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία, δηλαδή λείψανα που ήρθαν σε
επαφή με πραγματικά λείψανα πρώτης κατηγορίας).

Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

Μυροφόρες, ζηλεύουμε τα «μύρα» σας!

Αποτέλεσμα εικόνας για mironosite femei
Τρία χρόνια έζησαν στον ϊσκιο Του...Δεν έλαβαν ιαματικά χαρίσματα.Δεν είδαν το Φως της Μεταμόρφωσης.Δεν γεύτηκαν το Σώμα καί το Αίμα Του λίγο πριν το Πάθος.
Έζησαν ταπεινές στην αφάνεια... Δε του έδωσαν μεγαλόστομες υποσχέσεις σαν τον Πέτρο.
Έζησαν ταπεινές στη σιωπή... Έκαναν όμως πράξη τα λόγια του Πέτρου: «Κύριε, μετά σου έτοιμος ειμί καί εις φυλακήν καί εις θάνατον πορεύεσθαι». Πορεύτηκαν μαζί Του...

Όταν οί άντρες, οι χαρισματούχοι, οι εκλεκτοί διασκορπίστηκαν, εκείνες πήραν μαζί Του κλαίγοντας τον ανήφορο του Γολγοθά.
Το αποκορύφωμα της αγάπης... Όταν οί άντρες, οί χαρισματοϋχοι, οί εκλεκτοί έτρεμαν «δια τον φόβον των Ιουδαίων», εκείνες ξεκίνησαν για τον Τάφο Του. Το αποκορύφωμα της ανδρείας...
Ξεκίνησαν νύχτα για να πάνε στο Φως.Πήραν το δρόμο πού οδηγεί στην Όδό.
Αψήφησαν τη ζωή τους πορευόμενες προς τη Ζωή.
Όλα τα εμπόδια έσβησαν μπροστά στον πόθο να πάνε κοντά Του, να εκπληρώσουν τα καθήκοντα τους απέναντι Του. Το αποκορύφωμα της αφοσίωσης...Η νύχτα,ο φόβος των Ιουδαίων.οι στρατιώτες...όλα παραμερίστηκαν .Ό νους τους καρφωμένος στο τέρμα. Στόν Τάφο. Καί μόνο ό λίθος πού τον έφραζε πλάκωνε καί τις δικές τους ψυχές, «ην γαρ μέγας σφόδρα». «Τις άποκυλίσει ήμϊν τον λίθον εκ της θύρας του μνημείου;».
"Ηταν άραγε εκεί όταν ό Κύριος είπε: «εάν έχητε πίστιν ως κόκκον σινάπεως, έρείτε τω όρει τούτω, μετάβηθι εντεύθεν έκεϊ, καί μεταβήσεται...»: Το άκουσαν ή το διαισθάνονταν με τη γυναικεία τους διαίσθηση; Πάντως είχαν πίστιν ως κόκκον σινάπεως γιατί ούτε ό λίθος τους φράζει τελικά το δρόμο. Προχωρούν...Προχωρούν και αξιώνονται να ακούσουν πρώτες το πιο θαυμαστό, το πιο μεγαλειώδες, το πιο χαρούμενο μήνυμα πού ακούστηκε ποτέ πάνω στη γη καί μάλιστα από χείλη αγγελικά: «Ήγέρθη, ουκ εστίν ώδε». Αξιώνονται να γίνουν ευαγγελίστριες της Αναστάσεως.

Δε ζητούν να δουν Τον Αναστημένο Κύριο. Δε ζητούν να βάλουν το δάκτυλο «επί τον τύπον των ήλων. Δε ζητοϋν να πιάσουν στα χέρια τους τα όθόνια. Δεν μπαίνουν καν στον Τάφο.
Τους αρκούν τα λόγια του Άγνωστου καί το «ότι άποκεκύλισται ό λίθος».
Το αποκορύφωμα της πίστης... Γι' αυτό αξιώνονται πρώτες να δουν τον Κύριο τους καί τον Θεό τους καί ν' ακούσουν τον πιο γλυκό χαιρετισμό από χείλη θεϊκά: «Χαίρετε». "Ανοιξη... Όλα γύρω πλημμυρισμένα από το άρωμα της γαρδένιας, των τριαντάφυλλων, της βιολέτας, της πασχαλιάς... ευλαβική προσφορά της φύσης στον Αναστημένο Κύριο.
Δεύτερη Κυριακή μετά το Πάσχα... Όλα γύρω πλημμυρισμένα από το άρωμα της αγάπης, της ανδρείας, της αφοσίωσης, της πίστης... ευλαβική προσφορά της γυναικείας ψυχής στον Αναστημένο Κύριο.
Μυροφόρες, ζηλεύουμε τα «μύρα» σας!

Σοφίας Βαλμά-Γιαννίση
Πρεσβυτέρας-Εκπαιδευτικού΄΄Πειραική Εκκλησία''(Μάιος 2000)

Κυριακή των Μυροφόρων (Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς)

Αποτέλεσμα εικόνας για femei mironosite
 Ἡ ἀνάσταση τοῦ Κυρίου εἶναι ἡ ἀνανέωση τοῦ ἀνθρώπου. Εἶναι τὸ ξαναζωντάνεμα καὶ τὸ ξαναπλάσιμο τοῦ πρώτου Ἀδάμ, ποὺ ἡ ἁμαρτία τὸν ὡδήγησε στὸ θάνατο κι ὁ θάνατος πάλι τὸν ἔκαμε νὰ παλινδρομήση στὴ γῆ ἀπ’ ὅπου πλάστηκε. Εἶναι ἡ ἐπιστροφὴ στὴν ἀθάνατη ζωή. Ἐκεῖνον κανένας ἄνθρωπος δὲν τὸν εἶδε, ὅταν τὸν ἔπλαθε ὁ Θεὸς καὶ τὸν ζωοποιοῦσε –τὴν ὥρα ἐκείνη κανένας ἄνθρωπος δὲν ὑπῆρχε ἀκόμα. Κι ὅταν μὲ τὸ φύσημα τοῦ Θεοῦ ἔλαβε πνοὴ ζωῆς, πρώτη ἀπ’ τοὺς ἄλλους τὸν εἶδε ἡ γυναίκα· ὕστερ’ ἀπ’ αὐτόν, ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἦταν ἡ Εὔα. Ἔτσι καὶ τὸ δεύτερο Ἀδάμ, δηλ. τὸν Κύριο, κανένας ἄνθρωπος δὲν τὸν εἶδε ν’ ἀναστήνεται ἀπὸ τοὺς νεκρούς. 
Γιατὶ μήτε κανένας δικός του ἦταν κοντὰ κι οἱ φρουροὶ στρατιῶτες συγκλονισμένοι ἀπὸ τὸ φόβο ἔγιναν σὰ νεκροί. Καὶ μετὰ τὴν ἀνάσταση γυναῖκα πρώτη ἀπ’ τοὺς ἄλλους τὸν εἶδε, ὅπως ἀκούσαμε τὸ Μᾶρκο νὰ εὐαγγελίζεται σήμερα. «Μετὰ τὴν ἀνάστασή του ὁ Ἰησοῦς τὸ πρωὶ τῆς Κυριακῆς παρουσιάστηκε πρῶτα στὴ Μαρία Μαγδαληνή». Πιστεύουν ὅτι ὁ εὐαγγελιστὴς δήλωσε καθαρὰ καὶ τὴν ὥρα τῆς ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου· ὅτι ἦταν πρωΐ, καὶ φάνηκε πρῶτα στὴ Μαρία Μαγδαληνὴ κι ὅτι φάνηκε τὴν ἴδια ὥρα τῆς ἀναστάσεως. Δὲν εἶπε ὅμως ἔτσι, ὅπως θὰ φανῆ, ἄν προσέξωμε κάπως.
 Λίγο πιὸ πάνω κι αὐτὸς σὲ συμφωνία καὶ μὲ τοὺς ἄλλους εὐαγγελιστὰς λέει ὅτι ἡ Μαρία αὐτὴ ἦρθε μαζὶ μὲ τὶς ἄλλες Μυροφόρες στὸν τάφο κι ὅτι τὸν εἶδαν ἄδειο κι ἔφυγαν. Ὥστε ὁ Κύριος ἀναστήθηκε, πολὺ πρὶν ἀπὸ τὸ πρωΐ, ὁπότε αὐτὴ τὸν εἶδε. Ἀλλὰ θέλοντας νὰ προσδιορίση καὶ ἐκείνη τὴν ὥρα δὲν λέει ἁπλῶς πρωί, ὅπως ἐδῶ, ἀλλὰ πολὺ πρωί. Γι’ αὐτό καὶ ἀνατολὴ τοῦ ἡλίου ἐκεῖ ἐννοεῖ τὸ λιγοστὸ φέγγος ποὺ προτρέχει στὸν ὀρίζοντα ἀπὸ τὴν ἀνατολή. Αὑτὸ θέλει νὰ φανερώση κι ὁ Ἱωάννης καὶ λέγει ὅτι ἡ Μαρία Μαγδαληνὴ ἦρθε πρωί στὸ μνημεῖο, ἐνῶ κρατοῦσε ἀκόμη τὸ σκοτάδι, κι εἶδε τὴ πέτρα τραβηγμένη ἀπὸ αὐτό.

Ο Θεός λυπάται όταν δεν Τον ενοχλούμε..



«....Οι άνθρωποι, όταν τους ενοχλούμε συνέχεια για τις διάφορες υποθέσεις μας, μας συμπεριφέρονται εχθρικά∙ ο Θεός όμως κάνει το εντελώς αντίθετο∙ και όχι όταν Τον ενοχλούμε συνέχεια για τα προβλήματά μας, αλλά και όταν δε το κάνουμε αυτό, τότε προ πάντων αγανακτεί»

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Αυτός είναι στην καρδιά μου, είναι στον ουρανό...

Αποτέλεσμα εικόνας για ο επι θρονου δοξης

 Ξέρω ότι ο Ακίνητος κατεβαίνει·Ξέρω ότι ο Αόρατος εμφανίζεται·Ξέρω ότι αυτός που είναι έξω απ' όλη τη δημιουργία.
 Με παίρνει μέσα του και με κρύβει στην αγκαλιά του.
Και τότε βρίσκομαι έξω απ' όλο τον κόσμο.
 Βλέπω τον Δημιουργό του κόσμου, ολόκληρο μέσα σε μένα τον ίδιο·
Και ξέρω ότι δεν θα πεθάνω, γιατί είμαι μέσα στη ζωή,

 Έχω ολόκληρη τη Ζωή που ξεπηδάει από μέσα μου σαν πηγή.
Αυτός είναι στην καρδιά μου, είναι στον ουρανό:
 Κι εκεί κι εδώ μου φανερώνεται με την ίδια δόξα.
Άγ. Συμεών ο Νέος Θεολόγος

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

«Οι νέοι που θα κρατηθούν σήμερα καθαροί θα αριθμηθούν με τους μάρτυρες της Εκκλησίας»

Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος παισιος και νεοι
Ο Άγιος Παΐσιος έβλεπε καθημερινά τον πόλεμο που το απάνθρωπο και διαβολικό δημιούργημα της Νέας Εποχής κάνει στην νεολαία μας, ρίχνοντας την στα ναρκωτικά, στην ψυχασθένεια, στην κατάθλιψη, προσπαθώντας με κάθε τρόπο να προωθήσει την ανωμαλία και την διαστροφή ως φυσικές καταστάσεις για το ανθρώπινο ον.

Ο Γέροντας είχε ιδιαίτερη πνευματική σχέση με τους νέους. Τους αγαπούσε πραγματικά σαν παιδιά του, ενδιαφερόταν να βρουν τον δρόμο τους και προσευχόταν γι’ αυτούς. Τους βοηθούσε να υπερβούν τις δυσκολίες και τα προβλήματά τους. Συνέπασχε και συμπονούσε μαζί τους. Αυτοί διαισθανόμενοι την μεγάλη του αγάπη, του είχαν απεριόριστη εμπιστοσύνη, του έκαναν υπακοή, και κυριολεκτικά τον λάτρευαν.
Έβλεπες στο Κελλί του νέους που ζούσαν πνευματικά και ήθελαν να αφιερωθούν στον Θεό και άλλους που ήθελαν να κάνουν οικογένεια, αλλά και ναρκομανείς, αναρχικούς, παραστρατημένους, ψυχασθενείς, μπερδεμένους, απελπισμένους μέχρι αυτοκτονίας.
Αφού με τις συμβουλές του Γέροντα μετανοούσαν και συνέρχονταν, στην συνέχεια τον επισκέπτονταν αλλοιωμένοι πνευματικά αλλά και κήρυκες μετανοίας στους φίλους τους, που τους έφερναν μαζί τους στον Γέροντα.

***
Βοήθησε πολλούς τοξικομανείς να αποτοξινωθούν. Στην αρχή κατώρθωνε να ξυπνήση το ενδιαφέρον τους, να επικοινωνήση μαζί τους κερδίζοντας την εμπιστοσύνη τους. Τον παρακολουθούσαν με προσοχή και δέχονταν τις

Πώς θα είναι το αναστημένο σώμα;

Αποτέλεσμα εικόνας για cum o sa fie trupul inviat?
 Λέγει ο Απόστολος Παύλος στους Κολοσσαείς: «όταν ο Χριστός φανερωθή, η ζωή ημών, τότε και υμείς συν ούτω φανερωθήσεσθε εν δόξη». Και στην προς Φιλιππησίους επιστολή τονίζει ότι: «το σώμα της ταπεινώσεως ημών» θα το «μετασχηματίσει» ο Κύριος, ώστε να γίνει «σύμμορφον τω σώματι της δόξης του Θεού».
Η εν δόξη φανέρωση του ανθρώπου σημαίνει πρώτον μεταμόρφωση του σώματός του, αλλαγή της μορφής του. Θα αποκτήσει ο κάθε άνθρωπος σώμα «ετέρας μορφής» σαν το αναστημένο σώμα του Χριστού. Αυτή είναι η πρώτη φανέρωση· η ετερότητα της μορφής, η αλλαγή της μορφής και του σώματος του κάθε ανθρώπου.
Το σώμα μας «σπείρεται εν φθορά, εγείρεται εν αφθαρσία· σπείρεται εν ατιμία, εγείρεται εν δόξη· σπείρεται εν ασθενεία, εγείρεται εν δυνάμει· σπείρεται σώμα ψυχικόν, εγείρεται σώμα πνευματικόν». Άρα, το αναστημένο σώμα θα είναι άφθαρτο, δοξασμένο, δυνατό και πνευματικό. Παρά ταύτα, θα είναι το «αυτό και ουκ αυτό», και, ενώ θα παρουσιάζει ιδιότητες διαφορετικές, θα διατηρεί γνωρίσματα της έπη της γης παρουσίας του.

  Ο Κύριος απέκτησε ένα σώμα μετά την Ανάσταση το οποίο είχε μια ιδιάζουσα λεπτότητα· παρουσιαζόταν ενώπιον των μαθητών Του στο υπερώον «των θυρών κεκλεισμένων» και γινόταν άφαντος, ενώ συνομιλούσε μαζί τους. Μετείχε τροφής «οικονομικώς», ενώ δεν είχε ανάγκη να συντηρηθεί. Το έκανε αυτό ο Κύριος, γιατί είχαν ανάγκη οι απόστολοι να πιστέψουν. Εψηλαφείτο και δεν ήτο απτόμενος. Ενώ προέτρεψε τον απόστολο Θωμά και τους άλλους αποστόλους να τον ψηλαφήσουν, στην αγία Μαρία την Μαγδαληνή είπε «μη μου άπτου». Το αναστημένο σώμα του Χριστού παρουσιάζει ιδιώματα ιδιάζουσας λεπτότητος.

Αποτέλεσμα εικόνας για trupuri inviate
Κατά τον άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη «το σώμα του Χριστού, μετά την ανάστασιν, αν και έγινεν απαθές και άφθαρτον, μ’ όλον τούτο δεν ετράπη εις ασωματότητα, ουδέ απέβαλεν όλα τα φυσικά του ιδιώματα, ήτοι το ποσόν, το ποιόν, το είναι εν είδει, το τριχή διαστατόν και το περιγραπτόν εν τόπω και περιοριστόν».
Αυτά τα ιδιώματα θα έχει και το ανθρώπινο σώμα στην βασιλεία του Θεού. Σύμφωνα με τον άγιο Γρηγόριο Παλαμά, «ενώ κατά την παρούσαν κατάστασιν των ανθρώπων η νοερά ψυχή καλύπτεται υπό της παχύτητος της σαρκός, κατά την μέλλουσαν κατάστασιν τα σώματα των αγίων θα εκλεπτυνθούν και θα εκπνευματωθούν κατά τοιούτον τρόπον, ώστε να καταστούν άυλα».
 Το αναστημένο σώμα του Κυρίου έχει κι άλλα στοιχεία. Φέρει επάνω Του τα

Το δεξί χέρι του Αγ.Γρηγορίου του Θεολόγου

Φωτογραφία του χρήστη Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος.

«Στο εξωκκλήσι του Αγίου Νικολάου των Κοπάνων υπάρχουν πολλά άγια λείψανα. Το γνωστότερον πάντων είναι η δεξιά του Γρηγορίου του Θεολόγου. Αυτό είναι ξακουστόν και θαυμαστόν, όλος ο κόσμος το ξεύρει στα Γιάννινα και στα πέριξ.
Δεν παρήρχετο εβδομάς χωρίς να μη απαντήση τις καθ’ οδόν τον Παπαζήσην με ένα μικρόν κουβούκλιον υπό μάλης. Εκουβαλούσε το χέρι του Αγίου Γρηγορίου εις κάποιον ασθενή...».

Αποτέλεσμα εικόνας για «Απ’ τα σκλαβωμένα Γιάννινα»
  Έτσι αρχίζει η διήγηση του Κωνσταντίνου Τ. Καζαντζή στο αφήγημά του «Το χέρι του Αγίου Γρηγορίου», μια έκδοση, εν έτει 1999, της Ιεράς Μονής Ελεούσης Νήσου Ιωαννίνων, στα πλαίσια της σειράς«Μνημοσύνη». 
Στην εισαγωγή του βιβλίου ο Αρχιμανδρίτης Φιλόθεος, ηγούμενος της Ι. Μ. Ελεούσης, γράφει:«Το κείμενο του Ιωαννίτη συγγραφέα διασώζει μιαν ιστόρηση, καταγράφει τη φανέρωση του Θεού, μαρτυρεί την αγιότητα, δεικνύει μια απρέπεια, διαμαρτύρεται για την πειρασμική περιπέτεια του κλήρου προς το λαό του Θεού.
Αποτέλεσμα εικόνας για «Απ’ τα σκλαβωμένα Γιάννινα»
Κι ακόμη, καταπιστεύεται την αγάπη και την πρόνοια του Θεού για τα ανθρώπινα, επαληθεύει την ανθρώπινη περιπέτεια, φανερώνει το μεγαλείο της πίστης, διατρανώνει την αγάπη των Ιωαννιτών στα πάτρια, προκαλεί την κατ’ επίφαση ευσέβεια, προσκαλεί στη μύηση του μυστηρίου της αληθινής πίστης. Στιγματίζει, τέλος, την απρέπεια δίχως πρόκληση και "παρακαλεί" κάθε αναγνώστη να εμβαθύνει στην κατά Θεόν και εν Θεώ αλήθεια».

Ο Κωνσταντίνος Τ. Καζαντζής-«λαμπυρίζουσα ευφυΐα και σπινθηροβόλο πνεύμα» τον χαρακτηρίζει ο έκδοτης της «Ακρόπολης» Βλάσης Γαβριηλίδης- γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1864 και πέθανε στην Κέρκυρα το 1927.
Αποτέλεσμα εικόνας για «Απ’ τα σκλαβωμένα Γιάννινα»

«Το χέρι του Αγίου Γρηγορίου»ανήκει στο βιβλίο του «Ιστορίες από την πατρίδα μου», που είχαν δημοσιευθεί στο Σικάγο το 1910 και επανεκδόθηκαν στην Αθήνα το 1926, υπό το νέο τίτλο «Απ’ τα σκλαβωμένα Γιάννινα» (Διηγήματα, έκδοση«Γκρέκα»).

Πέμπτη, 19 Απριλίου 2018

Την πίστη σου να ψηλαφάς...

Νώντα Σκοπετέα
Αποτέλεσμα εικόνας για toma coasta hristos
….ἐν τῷ κόσμῳ ἦν, καὶ ὁ κόσμος δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ ὁ κόσμος αὐτὸν οὐκ ἔγνω…. εἰς τὰ ἴδια ἦλθε, καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαβον….. ὅσοι δὲ ἔλαβον αὐτόν, ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τέκνα Θεοῦ γενέσθαι, τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ,( Ιω.1,10-12)
Αυτοί που πίστεψαν τον Ιησού ως ενανθρωπήσαντα Υιό του Θεού και Σωτήρα
(ερμ.Π.Τρεμπέλα),έγιναν και συνεχώς γίνονται παιδιά του Θεού!Υιοί Θεού,υιοί Φωτός! Δικαιωματικά,σαν σε κληρονομική διαδοχή! 
Αν πιστέψεις! Χωρίς ατέρμονες προϋποθέσεις και διαδικασίες , γίνεσαι Ένα με τον ίδιο τον Θεό ! Αν Τον πιστέψεις , Τον δεχθείς και Τον λάβεις ! Σύσσωμος και σύναιμος! Μια και μοναδική προϋπόθεση : Η πλουσιόδωρη πίστη !Μας κάνει …Θεούς και Υιούς Υψίστου ! Όσοι έλαβον Αυτόν !
 Η πίστη!Υπάρχουμε γιατί πιστεύουμε !Ζούμε και πορευόμαστε σ αυτό το πρόσκαιρο ακολουθώντας την,ή μάλλον στο κυνήγι της !Τίποτα δεν γίνεται χωρίς αυτήν ! Ούτε το παραμικρό βήμα δεν θα κάνουμε αν δεν πιστέψουμε πως στο επόμενο δεν παραμονεύει ο όλεθρος !Μια γουλιά νερό ζωτική δεν θα πιώ αν δεν πιστέψω πως απ την πηγή του δεν ρέει ο θάνατος !Τα πάντα κινεί !Τα όρη μετακινεί ! Τον θάνατο κατατροπώνει ! 

 Και ενώ όλα μπορούμε να τα πιστέψουμε στην κυριολεξία ,και ενώ καθυποβάλλουμε την λογική και το κοινώς αποδεκτό, σε ένα σημείο φρενάρουμε κάπως απότομα ! Και μένουμε εκεί στυλωμένοι ! Και αναμένουμε μαρτυρίες πειστικές και αποδείξεις αδιάσειστες! Μα και το απολύτως προσωπικό μας θαύμα ! Θέλουμε να ψηλαφίσουμε τον ίδιο τον Θεό ! Να έρθει δίπλα μας Εκείνος,να Τον ακούσουμε ,να Τον δούμε,να Τον αγγίξουμε,να Τον γευθούμε!Να έχουμε εμείς αποκλειστικά την απόλυτη αίσθηση της παρουσίας Του.Μια ζωή ολάκερη στο κυνήγι του Θεού! Πασχίζοντας την ανακάλυψή Του ! 

 Και Εκείνος με άκρα κατανόηση μας κάνει το χατίρι,μα όχι για να τον

Ανεξάλειπτο το μοναχικό Σχήμα !

Αποτέλεσμα εικόνας για schima mare monah
Ο γερο-Μακάριος εγεννήθη στο Άργος το έτος 1892. Εκάρη μοναχός στην Ι. Μ. Οσίου Γρηγορίου, αλλά έπειτα ο πειρασμός κατάφερε να τον βγάλη από την μετάνοιά του στον κόσμο και νυμφεύθηκε. Απέκτησε μάλιστα και ένα παιδάκι. Ζούσε λοιπόν εν λήθη των υποσχέσεών του ώσπου, μια μέρα ο Θεός τού έδειξε σημείο και συγκλονίστηκε.

Παίζοντας μία μέρα με το παιδάκι του τον ρώτησε εκείνο όλο αθωότητα:
― Μπαμπά, τι είναι αυτά τα κόκκινα που έχεις πάνω σου;
Κοίταξε ο πατέρας το άσπρο πουκάμισό του και ρώτησε με απορία το μικρό.
― Ποια κόκκινα, παιδί μου; Τι βλέπεις;

― Να, αυτός ο κόκκινος σταυρός με τα σχέδια και τα γράμματα… Τι είναι;
Έντρομος ο πατέρας ξανακοίταξε στο στήθος του και κατάλαβε ότι έβλεπε ο μικρός την χάρι του Μ. Σχήματος.

Συγκλονίστηκε που η Χάρις και η αγάπη του Θεού δεν τον είχαν εγκαταλείψει παρ’ όλη την δική του αποστασία και ευθύς μετανόησε.
Όπως έπαιζε με το μικρό του, το αγκάλιασε, το ασπάσθηκε και αμέσως έφυγε για το Άγιον Όρος.

Γύρισε στην μετάνοιά του, όπου έγινε υπόδειγμα μετανοίας. Σε όσους τον γνώρισαν έκανε εντύπωση η μειλίχια σοβαρότης του, η σύννοια, η σιωπή, το αρχοντικόν του χαρακτήρος του και η αγάπη που εκδηλωνόταν έμπρακτα στην διακονία του στο Αρχονταρίκι.
Έζησε στην Μονή πολλά χρόνια και εκοιμήθη το έτος 1975 αφήνοντας μνήμη εναρέτου μοναχού και υπόδειγμα μετανοίας.

Από το βιβλίο:
Από την Ασκητική και Ησυχαστική Αγιορείτικη Παράδοση

Τετάρτη, 18 Απριλίου 2018

Όπως δουλεύει το μυαλό του ανθρώπου, έτσι τα ερμηνεύει όλα..

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου
Αποτέλεσμα εικόνας για ταπεινος ανθρωπος
Πόσο συμπαθής είναι ο ταπεινός άνθρωπος και πόσο αποκρουστικός ο υπερήφανος! Τον υπερήφανο κανείς δεν τον αγαπάει, ακόμη και ο Θεός τον αποστρέφεται. Βλέπεις, και τα μικρά παιδιά, αν δουν κανένα παιδί λίγο υπερήφανο, το κοροϊδεύουν, ενώ ένα παιδί σιωπηλό, συνετό, πόσο το εκτιμούν! Ή, αν δουν κανέναν να περπατάει καμαρωτός - καμαρωτός, τον παίρνουν μυρωδιά και τον κοροϊδεύουν.
...
Όποιος θέλει να προβάλλει τον εαυτό του, τελικά γελοιοποιείται.

 Θυμάμαι, όταν ήμουν στο Σινά, είχε έρθει ένας παπάς που τον έλεγαν Σάββα. Ήταν λίγο κενόδοξος, είχε και μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του. Μια μέρα οι Βεδουΐνοι ανέβαζαν στο μοναστήρι ένα βαρύ πράγμα με το βίντσι και, καθώς το σήκωναν, φώναζαν, για να συγχρονισθούν, "σάουα-σάουα", δηλαδή "όλοι μαζί". Τους άκουσε ο παπα-Σάββας κι έτρεξε αμέσως έξω.
-"Βρε, ακόμη δεν ήρθα, λέει, καί "Σάββα" φωνάζουν! Και εδώ όλοι με έμαθαν!"
Νόμιζε ότι οι Βεδουΐνοι φώναζαν "Σάββα, Σάββα"!
Μόλις το άκουσα, με έπιασαν τα γέλια! Είναι να μη γελάσεις;
Όπως δουλεύει το μυαλό του ανθρώπου, έτσι τα ερμηνεύει όλα...
Άμα ο άνθρωπος είναι λίγο φαντασμένος, όλα φαντασμένα τα ερμηνεύει...

 Από το βιβλίο "Πάθη και Αρετές"

Η αμαρτία του άλλου δεν μας δικαιώνει!

 Î£Ï‡ÎµÏ„ική εικόνα
Είναι φοβερό το πόσο εύκολα καθόμαστε και ασχολούμαστε με τις αμαρτίες των άλλων. Και όχι μόνο ασχολούμαστε αλλά την προβάλουμε, την διαφημίζουμε, την κοινοποιούμε!
Και αυτό βεβαίως γίνεται διότι δεν βλέπουμε το δικό μας χάλι, την δική μας αμαρτία, τις δικές μας πτώσεις.
Αυτό γίνεται ειδικά όταν αμαρτήσει κάποιος "άνθρωπος της Εκκλησίας". Τότε χαιρόμαστε ακόμα περισσότερο.
 Ο κόσμος μαθαίνει ότι ο τάδε κληρικός αμάρτησε και νιώθει μία ικανοποίηση. Ικανοποιείται ο κόσμος όταν βλέπει κληρικούς, μοναχούς ή πιστούς ανθρώπους να πέφτουν σε κάποια αμαρτία. Και η ικανοποίηση αυτή είναι αποτέλεσμα της ανύπαρκτης μετάνοιας. Επειδή ακριβώς δεν ελέγχουμε τον εαυτούλη μας για τίποτα, αλλά αντιθέτως τον δικαιολογούμε, όταν δούμε κάποιον "άνθρωπο του Θεού" να αμαρτάνει αμέσως χρησιμοποιούμε αυτή την πτώση του για την δική μας δικαίωση.
 Δηλαδή μαθαίνουμε ότι κάποιος κληρικός πόρνευσε και νιώθουμε εμείς δεδικαιωμένοι και ηθικοί, λες και εμείς δεν έχουμε αμαρτήσει ποτέ. Η αμαρτία του άλλου δεν μας δικαιώνει. Επειδή έμαθα ότι κάποιος έκλεψε, αυτό δεν με κάνει τίμιο! Αυτό όμως -δυστυχώς- το σκεπτικό έχουνε πολλοί άνθρωποι που είναι μακρυά από τον τρόπο ζωής της Εκκλησίας αλλά και πολλοί "καλοί χριστιανοί" που ψάχνουν σκάνδαλα για να τα κοινοποιήσουν ώστε να κρύψουν πίσω απ' αυτά την δική τους εμπαθή και υποκριτική ζωή, την αμετανοησία τους και το βόλεμά τους.

Εάν έμαθες ότι ο άλλος έπεσε σε κάποια αμαρτία προσευχήσου γι'αυτόν ο Θεός

Χριστιανός είναι ο άνθρωπος του σταυρού...


  Xριστιανός σημαίνει μικρός Χριστός κι ὁ Χριστός εἶναι ὁ Ἐσταυρωμένος, ἄρα χριστιανός εἶναι ὁ ἄνθρωπος τοῦ σταυρού. Γι᾿ αὐτό εἶναι ἀνάρμοστο καί ξένο στόν χριστιανό νά ἀναζητᾶ τίς εὐκολίες καί τήν ἀνάπαυση. Ὁ Κύριός σου καρφώθηκε στό σταυρό κι ἐσύ ἐπιζητᾶς τήν ἄνεση καί ζῆς μέ πολυτέλεια;

  Ἄν ἀγαπᾶς τόν Κύριό σου, πέθανε ὅπως Ἐκεῖνος. Σταύρωνε τόν ἑαυτό σου, ἔστω κι ἄν δέν σέ σταυρώνει κανείς. Καί σταυρός εἶναι ὁ ἀγώνας ἐναντίον τῆς κακίας καί τῆς ζήλειας σου. 

Σταυρώνεις τό «ἐγώ» σου, ὅταν ἀρνεῖσαι νά ἱκανοποιήσεις τίς κακές ἐπιθυμίες σου. 
Κρεμᾶς τόν ἑαυτό σου στό σταυρό, ὅταν ἀφήνεις τόν Θεό νά κατευθύνει τή ζωή σου χωρίς τίς δικές σου λογικές παρεμβάσεις.
 Πεθαίνεις σάν τόν Κύριό σου, ὅταν ὑποτάσσεσαι στό θέλημά του χωρίς τά ἀτέλειωτα «γιατί».
  Ὁ Κύριος ζήτησε καί ζητᾶ νά τόν ἀκολουθήσουν ὅσοι εἶναι ἀποφασισμένοι νά σηκώσουν τό σταυρό τους, ὅσοι εἶναι ἕτοιμοι νά πεθάνουν, νά ἀρνηθοῦν τίς ἀπολαύσεις καί τήν τρυφή. Διότι ὅποιος ἀγαπᾶ τήν ἀσφάλεια καί τίς ἡδονές τῆς παρούσης ζωῆς εἶναι ἐχθρός τοῦ σταυροῦ, αὐτοῦ τοῦ σταυροῦ πού ὁ χριστιανός ἀγαπᾶ καί σηκώνει μέ ὑπομονή γιά χάρη τοῦ Ἐσταυρωμένου του Κυρίου!…

Εἰς Φιλιππησίους,Ιερός Χρυσόστομος

Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

Τον άνθρωπο που είδες ότι αμάρτησε,τον είδες όταν μετανόησε;

Όσιος Γαβριήλ ο Δια Χριστόν Σαλός

 Αν αυτός ο άνθρωπος, που αμάρτησε, κι εσύ τον κατέκρινες, το βράδυ έκλαψε και μετάνιωσε για το σφάλμα του, και ο Κύριος πει: 
«Εγώ, τον συγχώρεσα!», εσύ θα το δεις αυτό;
Τον άνθρωπο που είδες ότι αμάρτησε, τον είδες όταν μετανόησε;
Ούτε αυτοί οι άγιοι άγγελοι δεν ξέρουν πώς θα κρίνει ο Θεός τον κάθε άνθρωπο...

Κάποιο κρυφό πάθος θέλει να θεραπεύσει μέσα σου ο Χριστός και γι' αυτό αναβάλλει να ικανοποιήσει, αυτό που ζητάς.

Φωτογραφία του Γιῶργος Βς.
Κάποιο κρυφό πάθος θέλει να θεραπεύσει μέσα σου ο Χριστός και γι' αυτό αναβάλλει να ικανοποιήσει, αυτό που ζητάς. 

Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής.

Ο Ρουμάνος σταθμάρχης που σταμάτησε το τρένο του Ν.Α.Τ.Ο.

 Olteanul-şef de gară care a oprit de două ori trenul NATO, la Pieleşti, şi i-a scos din minÅ£i pe americani: „Băsescu a zis că mă dă personal afară, dar eu n-am cedat”
Ο Φλορίν Πατρακιοϊου(64 ετών)διηγείται πως το 1999,την περίοδο του πολέμου στην Γιουγκοσλαβία,ένα τρένο του Ν.Α.Τ.Ο.με είκοσι βαγόνια γεμάτα με στρατιωτικό υλικό το οποίο κατευθυνόνταν σε μία στρατιωτική μονάδα στην Κραϊόβα.
«Ο συρμός σταμάτησε στον σταθμό Πιελέστι του νομού Ντόλζ,και από την στιγμή που δεν είχε τακτοποιημένα τα έγγραφα του-με την ιδιότητα του σταθμάρχη-τους σταμάτησα για τέσσερις ώρες»
 Ο Τραιάν Μπασέσκου(σ.σ.μετέπειτα πρόεδρος της Ρουμανίας),υπουργός μεταφορών τότε,θύμωσε πολύ με τα συμβάντα στο Ντόλζ.
 «Ο Μπασέσκου με απείλησε ότι εαν δεν επιτρέψω την διέλευση του τρένου με το στρατιωτικό υλικό,θα χάσω την δουλειά μου.Όλος ο κόσμος έλεγε ότι είμαι τρελός,αλλά δεν υποχώρησα στις πιέσεις.Το τρένο του Ν.Α.Τ.Ο.δεν έφυγε από τον σταθμό πριν διευθετήσει τα έγγραφά του.Είδα ξεκάθαρα ότι το στρατιωτικό υλικό δεν είχε εκτελωνιστεί.Τέσσερις ώρες έμειναν στον σταθμό Πιελέστι,και ήταν αγανακτισμένοι.Πολλοί πίστευαν ότι θα με σκοτώσουν αλλά εγώ δεν φοβήθηκα τίποτα.Έκανα το καθήκον μου και τήρησα τον νόμο.Με το χέρι στην καρδιά λέω ότι δεν λυπάμαι για τον τρόπο που ενήργησα την 3η Ιουνίου 1999«διηγήθηκε στην εφημερίδα ''Adevarul'',ο πρώην σταθμάρχης από το Πιελέστι

Σταμάτησε τους Αμερικάνους και στην επιστροφή

 Ο πρώην σταθμάρχης διηγείται ότι ένα μήνα ακριβώς μετά από το περιστατικό ο πόλεμος τελείωσε,ενώ οι Αμερικάνοι έπρεπε να περάσουν από τον ίδιο σταθμό.
Εκείνη την ημέρα είχε βάρδια ο Φλορίν Πατρακιοϊου.Αυτή την φορά ο συρμός με τα βαγόνια έμεινε στο σταθμό δύο εβδομάδες.Ο λόγος ήταν ο ίδιος:Δεν είχε τα έγγραφα τακτοποιημένα.
«Είπα στους Αμερικάνους ότι πρέπει να πληρώσουν  δασμούς 20.000 δολλαρίων και 37.000 λέϊ.Αρνήθηκαν κατηγορηματικά και εγώ τους είπα ξεκάθαρα:από εδώ δεν φεύγετε εαν δεν τακτοποίσετε τα χαρτιά σας.
 Το 1999 πρόδρος ήταν ο Εμίλ Κονσταντινέσκου,ο οποίος ήταν ακόμη πιο

Δευτέρα, 16 Απριλίου 2018

Όταν μιλάμε για αγίους...

Αποτέλεσμα εικόνας για sfinti dintre noi
Υπάρχουν άγιοι μάρτυρες πια;Γεννιέται κάτι τέτοιο κανείς ή που μια μέρα θα περιτυλίξουν σαν σαρκοβόρος κισσός τη ζωή του;

Όταν μιλάμε για αγίους,όπως και για ήρωες, έχουμε την τάση να τους φανταζόμαστε ως πρόσωπα υπερειρηνικά,γεμάτα πραότητα και εσωτερική νηνεμία,φευγάτα από τον κόσμο τούτο που μας αφορά.
Άρα, πρόσωπα που, κατά βάθος,δε μας αφορούν.
Τους κατατάσσουμε γρήγορα γρήγορα σε μια κατηγορία απρόσιτη, αγγελική,
κάτι σαν καλά πνεύματα και νεράιδες των παιδικών μας παραμυθιών,
ευχάριστα να τα σκέφτεσαι πού και πού, αλλά που καμιά σχέση δεν μπορεί
να έχει η ύπαρξή τους με τη δική μας ύπαρξη.

Πριν από λίγα χρόνια,στους δρόμους των Εξαρχείων,
είδα γραμμένο με σπρέι ένα γκράφιτι:
Αν υπάρχει Θεός, τη βάψαμε…Δεν έλεγε ακριβώς τη βάψαμε,
ήταν μια άλλη, πιο ωμή λέξη,όμως με το ίδιο νόημα.

Νομίζω πως έτσι λίγο –πολύ σκεφτόμαστε οι περισσότεροι.
Πιστεύουμε σε Θεό και αγίους για την περίπτωση που υπάρχουν,
όχι με τη βεβαιότητα πως υπάρχουν.

Απόσπασμα από το βιβλίο tης Μάρως Βαμβουνάκη
«Το φάντασμα της αξόδευτης αγάπης»

Νίκος Καρούζος - Η προσευχή του σκουληκιού

Αποτέλεσμα εικόνας για desertaciunea desertaciunilor
Άκου Κύριε τον καλό σου φίλο
που αγαπά τους καρπούς και τους τάφους.
Εσύ είσαι ό,τι με συνδέει μ' έναν καρπό και μ' έναν τάφο.
Και τον καρπό ασχημίζω και τον τάφο.

Αλλ' όμως είμαι θέλημά σου
γέννημα στην απέραντη καρδιά σου...
Δεν έχω ερωτήματα
και ταξιδεύω με κίνηση αργή προς τον Πατέρα.

Μάταιος ο κόσμος αλλά πέρασμα.
Και μάταια τα μάτια της σαρκός μου
γλυκά που αγγίζονται με λουλούδια.

"Δεν έχεις ερωτήματα;" - μου λέει το φθαρτό.
Σελήνη φευγαλέα εσύ τάχα ρωτάς αυτή τη νύχτα;
Ή με ρωτούν τα νέφη που σε ακολουθούν;

Χαίρομαι την ευφορία του αργύρου σου
και τη διαπερνώ με την πίστη.
Αυτή 'ναι η αξία εμάς των σκουληκιών 
που δεν έχουμε παρά μονάχα ένα δρόμο...

Το χώμα ειν' η μοίρα μου αντίκρυ των άστρων.
Αγάπη όνειρο θαλασσί τύλιξέ με.

Ποια ευφροσύνη δεν σου παραστέκει;
Αγάπη, πράξη και ουσία του θεού μου
σερνάμενο κι αν είμαι πλέω στη χαρά.

Από τη συλλογή: ΠΟΙΗΜΑΤΑ, 1961

Από το Φώς που δεν καίει,από το αβασίλευτο Φώς που δε δύει

Σχετική εικόνα
Όποιος το Θεό αναζητάει,όποιος το Θεό αγαπάει,όποιος Τόν εμπιστεύεται,
όποιος το Θεό επιποθεί,ας έρθει να λάβει Φώς...
Από το Φώς που δεν καίει,από το αβασίλευτο Φώς που δε δύει,
από το Άγιο Φώς που απ' το χώμα ανέτειλε,
που απ' τον Πανάγιο Τάφο χαρίζεται! 

Από το βιβλίο: ''Αντίδωρο'' της Μαρίας Μουρζά -Εκδόσεις Άθως

Οἱ Ἁγίες Ἀγάπη, Εἰρήνη και Χιονία(+16 Απριλίου)

Σχετική εικόνα
  Οἱ Ἁγίες Ἀγάπη, Εἰρήνη καὶ Χιονὶα μαρτύρησαν ἐπὶ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ (284 – 305) στὴ Θεσσαλονίκη, τὸ ἔτος 304 .
Αποτέλεσμα εικόνας για Мученица Агапия Аквилейская , Ирины и Хионии
 Στὸ Συναξάρι μαρτυρεῖται ὅτι οἱ τρεῖς ἀδελφές, πιθανῶς ἐνεργὰ μέλη μιᾶς ἀδελφότητας νέων Χριστιανῶν μὲ πλούσια βιβλιοθήκη, κατέφυγαν ἀμέσως μετὰ τὴν ἔναρξη τοῦ διωγμοῦ σὲ ὑψηλὸ ὄρος πλησίον τῆς Θεσσαλονίκης, πιθανῶς τὸ Χορτιάτη, ἀφοῦ ἔκρυψαν στὸ σπίτι τους τὰ βιβλία. 
Αποτέλεσμα εικόνας για Мученица Агапия Аквилейская , Ирины и Хионии
Ἡ Ἀγάπη καὶ ἡ Χιονία, μετὰ ἀπὸ ἐντολὴ τοῦ διοικητοῦ Δουλκιτίου, ρίχθηκαν στὴν πυρά. Ἡ Ἁγία Εἰρήνη κλείσθηκε σὲ πορνεῖο, ἀλλὰ κανένας δὲν τόλμησε νὰ τὴν ἐνοχλήσει. Ὁδηγήθηκε καὶ αὐτὴ στὸν διὰ πυρᾶς θάνατο.
Αποτέλεσμα εικόνας για Мученица Агапия Аквилейская , Ирины и Хионии
Τὰ ἱερὰ λείψανα ποὺ ἀπέμειναν ἀπὸ τὴν πυρὰ συνελέγησαν ἀπὸ εὐλαβεῖς Χριστιανοὺς καὶ ἐνταφιάσθηκαν δυτικὰ τῆς πόλεως, σὲ μικρὴ ἀπόσταση ἀπὸ τὰ τείχη. Ἐκεῖ ἀνεγέρθηκε ἕνας ναΐσκος στὴν ἀρχή, ποὺ ἀργότερα ἔγινε μεγαλύτερος. 
Στὶς Διηγήσεις τῶν Θαυμάτων τοῦ Ἁγίου Δημητρίου ἀναφέρεται ὡς τὸ «σεβάσμιον τέμενος» τῶν τριῶν Ἁγίων Μαρτύρων Χιονίας, Εἰρήνης καὶ Ἀγάπης.Η μνήμη τους τιμάται στις 16 Απριλίου

Κυριακή, 15 Απριλίου 2018

Η παλαιολόγεια ιερά Εικόνα της Παναγίας Χορταϊτίσσης

Εορτή της Παναγίας του Χορταΐτου (Κυριακή του Θωμά, στην Ι.Μονή Μεταμορφώσεως Σωτήρος Χορτιάτη όπου φυλάσσεται η παλαιολόγεια ιερά Εικόνα της Παναγίας Χορταΐτου (Παναγίας Χορταϊτίσσης) του 14ου αιώνα.


Το μοναστήρι αυτό, μετόχι της Μονής Παντοκράτορος Κωνσταντινουπόλεως, ήταν η υδροδότις μονή της πόλεως Θεσσαλονίκης, που μέσα στο καλλιμάρμαρο καθολικό της δέσποζε η εικόνα της Πανάγνου Θεοτόκου, της Παναγίας της Χορταΐτισσας.
Έπειτα ήλθαν δίσεκτοι καιροί, μέχρι που οι υιοί της Άγαρ μετέτρεψαν το λαμπρό εκείνο παλλάδιο σ' έναν ερειπιώνα, από τον οποίο σώζονται μόνον ο Κοιμητηριακός Ναός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος και η εφέστιος εικόνα της Παναγίας Χορταϊτίσσης, που θαυματουργικά επανήλθε σε τούτο τον τόπο μετά την καταστροφή και φυλάχθηκε με ευλάβεια στον Ενοριακό Ναό του Αγίου Γεωργίου.
Ο Βυζαντινός Ναός Μεταμορφώσεως Σωτήρος Χορτιάτη (12ος αιώνας) και υπολείμματα τοιχοδομιών, πιθανόν του περιβόλου της μονής του Χορταΐτου κατά τα χρόνια της τουρκοκρατίας και κτιριακά υπολείμματα, πιθανόν της ίδιας της μονής, διασκορπισμένα εντός της αυλής του δημοτικού σχολείου Χορτιάτη και στον περιβάλλοντα χώρο (Υδρόμυλος, υδρομάστιγγες κ.ά.), καθώς η μονή του Χορταΐτου καταστράφηκε ολοσχερώς το 1424.

Ὁ Ἅγιος Μστισλάβος – Θεόδωρος πρίγκιπας Κιέβου( +15 Απριλίου)

Αποτέλεσμα εικόνας για Мстислав Владимирович Великий
Ὁ Ἅγιος Μστισλάβος Βλαντιμίροβοτς, ὁ μετονομασθεὶς Θεόδωρος, γεννήθηκε τὴν 1η Ἰουνίου τοῦ ἔτους 1076. Ὅταν ἔγινε δώδεκα ἐτῶν, στάλθηκε ἀπὸ τὸν παππού του, ποὺ ἦταν μεγάλος πρίγκιπας τοῦ Κιέβου καὶ ὀνομαζόταν Βσέβολοντ (1078 – 1093), γιὰ νὰ γίνει πρίγκιπας τοῦ Νόβγκοροντ. Οἱ ἄνθρωποι τοῦ Νόβγκοροντ ἀγάπησαν τὸν νεαρὸ πρίγκιπα. Καὶ τὸ ἔτος 1095 ἐκδίωξαν τὸν πρίγκιπα Δαβίδ, ὁ ὁποῖος κατέφυγε στὸ Σμολένκ, καὶ στράφηκαν πρὸς τὸν Μστισλάβο.
Αποτέλεσμα εικόνας για Мстислав Владимирович Великий
Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ παπποῦ του, ὁ Μστισλάβος κατέλαβε τὸν θρόνο τοῦ Ροστώβ. Σὲ ἡλικία δέκα ἐννέα ἐτῶν ὁ νεαρὸς πρίγκιπας κέρδισε μία μεγάλη νίκη κατὰ τοῦ θείου του Ὄλεγκ, ποὺ ἦταν πρίγκιπας τοῦ Τσέρνιγκωφ. Ὁ πρίγκιπας Ὄλεγκ εἶχε σκοτώσει τὸν ἀδελφό του Ἰζυασλάβο καὶ ἐπιτέθηκε στὸ Ροστὼβ καὶ στὴ Σουζδαλία, ποὺ ἀνῆκαν στὴ δικαιοδοσία τοῦ Μστισλάβου. Ὁ Ἅγιος, ὅμως, δὲν ἤθελε νὰ χυθεῖ ἀθῶο αἷμα. Ἤθελε νὰ κάνει εἰρήνη μὲ τὸν θεῖο του καὶ τὸν ἱκέτευσε νὰ συμβιβασθεῖ μὲ τὰ δικαιώματά του στὴν πόλη τοῦ Ριαζάν. Ἀλλὰ ὁ Ὄλεγκ εἶχε ἤδη ξεκινήσει μὲ στρατὸ ἐναντίων τοῦ Νόβγκοροντ. Ὁ πρίγκιπας Μστισλάβος τὸν νίκησε στὴ μάχη (1096) καὶ ὁ Ὄλεγκ, ἀφοῦ ἔχασε τὴ Σουζδαλία καὶ τὸ Ροστώβ, μόλις ποὺ κατάφερε νὰ κρατήσει τὸ Μούρωμ.
Αποτέλεσμα εικόνας για Мстислав Владимирович Великий
Ὁ Ἅγιος Μστισλάβος προσέφερε ξανὰ εἰρήνη καὶ ζήτησε μόνο τὴν ἐπιστροφὴ τῶν αἰχμαλώτων. Ὁ Ὄλεγκ προσποιήθηκε ὅτι συμφωνεῖ καὶ ἔτσι ὁ πρίγκιπας Μστισλάβος διασκόρπισε τὸν στρατό του. Τὸ πρῶτο Σάββατο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, κατὰ τὴν ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου τοῦ Τήρωνος, καὶ ἐνῷ ὁ Ἅγιος βρισκόταν στὴ Σουζδαλία, οἱ ἀγγελιοφόροι τοῦ εἶπαν ὅτι ὁ πρίγκιπας Ὄλεγκ βρίσκονταν στὸ Κλιαζμὰ μὲ στρατό.

Μέσα σὲ μία ἡμέρα ὁ πρίγκιπας Μστισλάβος ἀνακάλεσε τὸ στράτευμά του. Ὁ Ὄλεγκ τράπηκε σὲ φυγὴ στὸ Ριαζὰν καὶ ὁ Ἅγιος Μστισλάβος ἐλευθέρωσε τοὺς αἰχμαλώτους. Στὴν συνέχεια συμφιλίωσε τὸν Ὄλεγκ μὲ τὸν μεγάλο πρίγκιπα Σβιατόπολκ (1093 – 1114) καὶ τὸν Βλαδίμηρο τὸν Μονομάχο.

Τὸ ἔτος 1099, εὐγνωμονώντας τὸν Θεὸ γιὰ τὸ ἔλεός Του, ὁ Ἅγιος δεσμεύτηκε νὰ χτίσει στὸ Γκορόντισα, κοντὰ στὸ Νόβγκοροντ, ἕνα ναὸ ἀφιερωμένο στὸν Εὐαγγελισμὸ τῆς Θεοτόκου.
Αποτέλεσμα εικόνας για Мстислав Владимирович Великий
Τὸ περίφημο Εὐαγγέλιο τοῦ Μστισλάβου γράφηκε εἰδικὰ γιὰ τὴν ἐκκλησία αὐτὴ καὶ τὸ πολύτιμο στόλισμά του ἔγινε στὴν Κωνσταντινούπολη.

Τὸ ἔτος 1114, ὁ Ἅγιος ἀνήγειρε στὸ Νόβγκοροντ ναὸ ἀφιερωμένο στὸν Ἅγιο Νικόλαο. Κατὰ τὴν διάρκεια μιᾶς σοβαρῆς ἀσθένειας, ὁ πρίγκιπας εἶχε παρακαλέσει τὸν Ἅγιο Νικόλαο νὰ τὸν βοηθήσει. Μόλις πρὶν ἀπὸ αὐτό, τὰ ἱερὰ λείψανα τοῦ Ἁγίου Νικολάου εἶχαν μεταφερθεῖ στὸ Μπάρι τῆς Ἰταλίας. Ὁ Ἅγιος Νικόλαος ἐμφανίσθηκε σὲ ὅραμα καὶ ἔδωσε ἐντολὴ νὰ στείλουν στὸ Κίεβο μία εἰκόνα του, σημειώνοντας τὸ σχῆμα καὶ τὶς διαστάσεις τῆς εἰκόνος. Οἱ ἄνθρωποι ποὺ στάλθηκαν νὰ φέρουν τὴν εἰκόνα καθυστέρησαν στὸ νησὶ Λίπνα, ἐξαιτίας τῆς καταιγίδας ποὺ μαινόταν στὴ λίμνη Ἴλμεν. Τὴν τέταρτη ἡμέρα βρῆκαν τὴν εἰκόνα νὰ ἐπιπλέει στὸ νερό. Ὁ ἀσθενὴς πρίγκιπας ἀσπάσθηκε τὴν εἰκόνα καὶ θεραπεύθηκε. 
Αποτέλεσμα εικόνας για Николо-Дворищенский собор
Ἕνα μοναστήρι μὲ πέτρινη ἐκκλησία, ἀφιερωμένη στὸν Ἅγιο Νικόλαο, χτίσθηκε ἀργότερα στὸ νησὶ τῆς Λίπνα, στὸ μέρος ὅπου ἐμφανίσθηκε ἡ εἰκόνα.
Τὸ ἔτος 1116, ὁ πρίγκιπας ἔκανε ἐκστρατεία ἐναντίων τῶν κατοίκων τοῦ Τσοὺντ καὶ μετὰ τὴ νίκη του ἐπεξέτεινε τὴ δικαιοδοσία τῶν πριγκίπων τοῦ Νόβγκοροντ. Ἔπειτα, σύμφωνα μὲ τὶς ἐντολές του, ὁ δήμαρχος Παῦλος ἔχτισε ἕνα φρούριο στὴ λίμνη Λαντόγκα, ὅπου ἀνεγέρθη καὶ μία πέτρινη ἐκκλησία πρὸς τιμὴν τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου.
Τὸ ἔτος 1125, ὁ μεγάλος πρίγκιπας Βλαδίμηρος ὁ Μονομάχος πέθανε καὶ ὁ Ἅγιος Μστισλάβος ἀνῆλθε στὸ θρόνο τοῦ Κιέβου. Ἐκείνη τὴν περίοδο νίκησε σὲ μάχη τοὺς Πολόβτσους, παλαιοὺς ἐχθροὺς τῆς Ρωσίας, καὶ τοὺς ἐξώθησε πέρα ἀπὸ τὸν ποταμὸ Βόλγα.

Τὸ ἔτος 1128, ἔθεσε τὸ θεμέλιο λίθο σὲ μία ἐκκλησία ἀφιερωμένη στὸν Μεγαλομάρτυρα Θεόδωρο τὸν Τήρωνα, σὲ ἀνάμνηση τῆς νίκης τοῦ μεγάλου πρίγκιπα ἐπὶ τοῦ πρίγκιπα Ὄλεγκ τοῦ Τσέρνιγκωφ. Ἐπίσης, τὸ ἔτος 1131, μετὰ ἀπὸ μία ἐπιτυχημένη ἐκστρατεία ἐναντίων τῆς Λιθουανίας, ὁ Ἅγιος Μστισλάβος ἔθεσε τὸν θεμέλιο λίθο ἑνὸς ναοῦ ἀφιερωμένου στὴν εἰκόνα τῆς Θεοτόκου τοῦ Πιρογκό.
Ὁ Ἅγιος πρίγκιπας Μστισλάβος – Θεόδωρος κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη τὸ ἔτος 1134, κατὰ τὴν ἑβδομάδα τῆς Διακαινησίμου, καὶ ἐνταφιάσθηκε στὸ ναὸ τοῦ Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου, τὸν ὁποῖο καὶ εἶχε χτίσει.