ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2018

Το Άγιο Πνεύμα στη ζωή μας.


 Την Πεντηκοστή εορτάζουμε τήν ήμέρα εκείνη, κατά τήν όποια τό Πανάγιο Πνεύμα κατήλθε στό ύπερώο όπου ήταν συγκεντρωμένοι οί μαθητές τοϋ Κυρίου «καί έπλήσθησαν απαντες Πνεύματος Άγιου». Όλοι τους τότε πλημμύρισαν έσωτερικά μέ τό Άγιο Πνεύμα. Άπό τότε τό Άγιο Πνεύμα φανερώνεται καί ένεργεΐ μέ ένα μοναδικό τρόπο μέσα στήν Εκκλησία, καθώς είναι γιά τήν ’Εκκλησία ό,τι είναι ή ψυχή γιά τό σώμα.
Δέν είναι εύκολο νά μιλήσει κανείς γιά τό Άγιο Πνεύμα. Διότι είναι ό ’ίδιος ό Θεός· τό τρίτο πρόσωπο τής Άγιας Τριάδος. Προκειμένου όμως νά έμβαθύνουμε κάπως στό μέγα αύτό μυστήριο, θά ύπογραμμίσουμε τρεις φράσεις άπό τή γνωστή προσευχή πρός τό Άγιο Πνεύμα «Βασιλεύ ούράνιε...», οί όποιες φανερώνουν πώς ένεργεΐ τό Άγιο Πνεύμα στή ζωή μας.

1. Τό Πνεύμα, της αληθείας.
Ή πρώτη είναι ή φράση «Πνεύμα τής άληθείας». Τό ονόμασε έτσι ό ίδιος ό Κύριος άπευθυνόμενος πρός τούς μαθητές του: «Όταν έλθη έκεΐνος, τό Πνεύμα τής άληθείας, οδηγήσει ύμάς εις πάσαν τήν αλήθειαν» (Ιω. ις’ 13)· δηλαδή, όταν έλθει τό Πνεύμα τής άληθείας, θά σάς οδηγήσει σέ όλη τή σωτηριώδη άλήθεια.
Είναι φανερό ότι ό Κύριος ονόμασε τό 'Άγιο Πνεύμα «Πνεύμα τής άληθείας», διότι ’Εκείνο μάς οδηγεί στήν άλήθεια. Πράγματι μόνο μέ τό φωτισμό τού Αγίου Πνεύματος μπορούμε νά κατανοήσουμε τήν πίστη μας καί τις μεγάλες άλήθειες της. Τό Άγιο Πνεύμα μάς διδάσκει πώς νά προσευχόμαστε στό Θεό, μάς άνοίγει τόν νοϋ γιά τήν κατανόηση των θείων Γραφών, μάς φωτίζει νά διακρίνουμε ποιό είναι τό θέλημα τού Θεού στή ζωή μας.
"Εχουμε άνάγκη λοιπόν άπό τόν φωτισμό τού Αγίου Πνεύματος γιά νά μήν αστοχούμε άλλά νά βαδίζουμε σταθερά στό δρόμο τής άλήθειας.

2. Ό άγαθός Παρακλητος
Ή δεύτερη φράση είναι μία μόνο λέξη: ή λέξη «Παράκλητος», πού σημαίνει παρηγορητής κι ένισχυτής. Πράγματι τό'Άγιο Πνεύμα είναι αύτό πού μάς ένισχύει στον πνευματικό μας άγώνα. Αύτό άνάβει στήν καρδιά μας τή φλόγα τής πίστεως, μάς άνορθώνει ύστερα άπό κάποια πτώση στήν άμαρτία, μάς στηρίζει στήν άπόφαση μετάνοιας, καλλιεργεί μέσα μας τή διάθεση γιά τόν άγώνα τής άρετής. Αύτό έπίσης μάς παρηγορεΐ σέ κάποια δύσκολη ώρα καί στηρίζει τήν τσακισμένη ψυχή μας ύστερα άπό κάποια δοκιμασία, άσθένεια ή πένθος. Όπως σημειώνει ό άπόστολος Παύλος, «τό Πνεύμα συναντιλαμβάνεται ταΐς άσθενείαις ήμών», δηλαδή μάς βοηθά καί μάς στηρίζει στις φυσικές καί ήθικές άδυναμίες

Κυριακή, 27 Μαΐου 2018

Η ψυχή αυτού που προσεύχεται γνωρίζει το Άγιο Πνεύμα

Αγίου Σιλουανού Αθωνίτη
Αποτέλεσμα εικόνας για orthodox pray
  Αν θέλεις να προσεύχεται ο νους σου ενωμένος με την καρδιά και δεν το κατορθώνεις, τότε λέγε την προσευχή με το στόμα και κράτα το νου στις λέξεις της προσευχής, όπως διδάσκει η «Κλίμαξ». 
 Με τον καιρό θα σου δώσει ο Κύριος την καρδιακή προσευχή χωρίς λογισμούς και θα προσεύχεσαι αβίαστα. Μερικοί έβλαψαν την καρδιά τους, γιατί βιάζονταν να προσεύχονται με το νου ενωμένο με την καρδιά, και κατέληξαν να μην μπορούν να λέγουν την προσευχή ούτε με το στόμα. Εσύ, όμως, να ξέρεις την τάξη της πνευματικής ζωής: τα χαρίσματα δίνονται στην απλή, ταπεινή, υπάκουη ψυχή. Όποιος είναι υπάκουος και εγκρατής σε όλα -στην τροφή, στην ομιλία, στις κινήσεις-, σε αυτόν δίνει ο Κύριος την προσευχή και αυτή τελείται στην καρδιά με θεία ενέργεια.

 Η αδιάλειπτη προσευχή προέρχεται από την αγάπη και χάνεται με την κατάκριση, την αργολογία και την ακράτεια. Όποιος αγαπά τον Θεό, αυτός μπορεί να Τον σκέφτεται ημέρα και νύχτα, γιατί καμιά εργασία δεν παρεμποδίζει την αγάπη προς τον Θεό. Οι Απόστολοι αγαπούσαν τον Κύριο και ο κόσμος δεν αποτελούσε εμπόδιο γι’ αυτήν την αγάπη, αν και τον σκεπτόταν τον κόσμο και προσεύχονταν γι’ αυτόν και κήρυτταν. 
Στον Μέγα Αρσένιο ειπώθηκε: «Φεύγε τους ανθρώπους». Και, όμως, το Πνεύμα του Θεού διδάσκει να προσευχόμαστε και στην έρημο για τους ανθρώπους και για όλον τον κόσμο.Εσύ, όμως, να ξέρεις την τάξη της πνευματικής ζωής: τα χαρίσματα δίνονται στην απλή, ταπεινή, υπάκουη ψυχή

  Στον κόσμον αυτό καθένας έχει το λειτούργημά του: ο ένας είναι βασιλιάς, ο άλλος πατριάρχης ή μάγειρας ή σιδηρουργός ή δάσκαλος. Ο Κύριος, όμως, τους αγαπά όλους και θα δώσει το μεγαλύτερο βραβείο σε εκείνον που αγαπά περισσότερο τον Κύριο. Ο Κύριος μας έδωσε εντολή να αγαπούμε τον Θεό με όλη την καρδιά, με όλο το νου και με όλη την ψυχή. Αλλά χωρίς προσευχή, πως είναι δυνατόν να αγαπάς; Γι’ αυτό ο νους και η καρδιά του ανθρώπου πρέπει να είναι πάντα ελεύθερα για την προσευχή.
 Όταν αγαπάς κάποιον, θέλεις να τον σκέφτεσαι, να μιλάς γι’ αυτόν, να είσαι μαζί Του. Η ψυχή αγαπά τον Κύριο ως Πατέρα και Δημιουργό και παρίσταται ενώπιόν Του με φόβο και αγάπη: με φόβο, γιατί είναι ο Κύριος? με αγάπη, γιατί η ψυχή Τον γνωρίζει ως Πατέρα γεμάτο έλεος και η χάρη Του είναι γλυκύτερη από καθετί άλλο.
Εγώ γνώρισα πως η προσευχή είναι εύκολη, γιατί βοηθά η χάρη του Θεού. Ο Κύριος μας αγαπά υπερβολικά και μας αξιώνει να συνομιλήσουμε μαζί Του με την προσευχή και να μετανοούμε και να Τον δοξολογούμε.
Αδυνατώ να περιγράψω πόσο πολύ μας αγαπά ο Κύριος. Η αγάπη αυτή γνωρίζεται με το Άγιο Πνεύμα και η ψυχή αυτού που προσεύχεται γνωρίζει το Άγιο Πνεύμα.
Άγιος Σιλουανός, ο Αθωνίτης, Αρχιμανδρίτου Σωφρόνιου Σαχάρωφ, Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας, 2009

Σάββατο, 26 Μαΐου 2018

Το Άγιο Πνεύμα, ψιθύρισαν,κάθισε πάνω στο κεφάλι του σταυλίτη του Χουσεΐν!


..."Θα είχε περάσει ένας μήνας από τότε. Ήταν ανήμερα της Πεντηκοστής κι όπως ο Ιωάννης έβγαινε, τελευταίος, απ' την εκκλησία, ένα περιστέρι κάθησε πάνω στο κεφάλι του.
Οι λιγοστοί χριστιανοί που βρέθηκαν στον αυλόγυρο της εκκλησίας, έκαναν το σταυρό τους:
- Το Άγιο Πνεύμα, ψιθύρισαν, το Αγιο Πνεύμα κάθισε πάνω στο κεφάλι του σταυλίτη του Χουσεΐν!
Είδαν τον Ιωάννη να πιάνει το περιστέρι με τα δυό του χέρια, χωρίς καν να δείξει φόβο το πουλί.
Το'φερε κοντά στο πρόσωπό του, φίλησε τ' άσπρα του φτερά, το πουλί του τσίμπησε τα χείλη με το ράμφος του κι' αφού ο Ιωάννης έλυσε κάτι που κρεμόταν στο πόδι του πουλιού, άνοιξε τα χέρια του και το άφησε να πετάξει ελεύθερα.
Το περιστέρι όμως ήταν σα να μην ήθελε την ελευθερία του: κάθησε πάλι πάνω στο κεφάλι του Ιωάννη κι όσοι ήταν παρόντες είδαν το σταυλίτη του Χουσεΐν να κατευθύνεται προς τ'αρχοντικό του πασά, με το περιστέρι καθισμένο πάνω στο ξανθό του κεφάλι.
Όταν απομακρύνθηκε απ' τους περίεργους, ο Ιωάννης ξεδίπλωσε το κομμάτι της περγαμηνής, που είχε λύσει απ'το πόδι του πουλιού - διάβασε τα ψιλά γράμματα της Κατερίνας:
"Καλέ μου Ιβάν,
"Πώς να σ' ευχαριστήσω για το ράσο του Αλεξίου; Η μητέρα σου το' στρωσε στην αγία Τράπεζα, κάτω απ'το λινό κάλυμμα, στο παρεκκλήσι μας. Είμαι καλύτερα. Δε θ' αργήσω να' ρθω στο Προκόπι. Κι από κεί, θα σε συνοδεύσω μέχρι το Άγιον Όρος, που είναι τ' όνειρό σου - και που θα πρέπει να είναι, απ' ότι ακούμε, η πύλη του Παραδείσου. 

Κατερίνα Αλεξάνδροβνα".
Από το βιβλίο ''Η μορφή ενός Αγίου''Ιωάννης ο Ρώσος

Μια μέρα μου έμεινε !

Νώντα Σκοπετέα 
Φωτογραφία του Νώντας Σκοπετέας.
 Στην πλατεία του Ταξιάρχη τους ,στην…. έδρα τους ,στο δεύτερο ή καλύτερα στο πρώτο τους σπίτι,ο Βάσος και ο Λυκούργος ,δυο μικρά μανιατόπουλα,κλωτσάνε την…σφαίρα από πόρτα σε πόρτα …Κάθε ήχος στο σίδερο σημαίνει αυτόματα γκολ και πανηγύρια και πειράγματα και γέλια και ιδρώτα πολύ …Το τραντζιστοράκι πάνω στο ρολόι της ΔΕΗ μεταδίδει αγώνες λεπτό προς λεπτό…Είναι απόγευμα Κυριακής ανοιξιάτικο,στις αρχές της δεκαετίας του 80. Σπάνια ακούνε τι λέει ο σπίκερ, μιας και οι ήχοι από το δικό τους «κατάμεστο» γήπεδο τον υπερκαλύπτουν…Μόνο καμιά φορά,όταν για λίγο σταματούν το πάνω-κάτω, με την πλέον ξεφούσκωτη μπάλα τους,ακούνε πόσο είναι η ομαδάρα τους , που παίζει σήμερα εκτός …στο Αλκαζάρ … Συνήθως αυτό γίνεται , όταν η στρογγυλή «θεά» πέφτει κάτω από τον φράχτη της πλατείας …Αν είναι τυχεροί και δεν …συναντηθεί με τις φραγκοσυκιές , θα την έχουν να σκάει ακόμα για το επόμενο ματς …αλλιώς ... άλλη μια στις πολλές που θυσιάστηκαν στον «βωμό» τούτης της αγιασμένης αλάνας …
 Γι αυτό, ξέρουν οι μεγάλοι και το δώρο τους στις γιορτές,είναι πάντα μια μπάλα για τους αγώνες τους …Αντίπαλοι από πόρτα σε πόρτα, από βαγίτσα σε μουριά …στις ατέλειωτες ώρες τους ,τις ξένοιαστες ,τις παιδικές ,τις ολόχαρες …Φτάσαν στα πρώτα τους εφηβικά χρόνια και στην αυλή τούτη,στα χώματά της,στα μυροφόρα περβολάκια της ,στους γέρικους κορμούς της ,έχει αποτυπωθεί και έχει σταλάξει όλο τους το παιδικό όνειρο, η ανεμελιά και η ανόθευτη χαρά τους …Ως τα τώρα,πάντα μαζί …
Πρώτα ξαδέλφια,συμμαθητές,φίλοι καρδιακοί και ισάξιοι …μπαλαδόροι ! Μια μέρα τους χώριζε! Μαζί σχεδόν τους γέννησαν οι μανάδες τους ,οι κουνιαδούλες , όπως τις φώναζαν οι δυό τους!Ο Λυκούργος , του το θύμιζε αυτό συνέχεια, ιδίως όταν υπήρχε αμφισβητούμενη φάση :
-Είμαι πιο μεγάλος και θα με σέβεσαι! Ακούς μικρέ;
-Σιγά που είσαι μεγαλύτερος …του απαντούσε με πείσμα ο Βάσος !Μια μέρα δεν μετράει !
-Μετράει και παραμετράει ! 20 Ιουλίου εγώ,21 εσύ!Ποιος είναι μεγαλύτερος ;
-Νύχτωσε βρε σεις ! Ακόμα δεν χορτάσατε;ακουγόταν η μάνα του Βάσου από την απέναντι ταρατσούλα !
–Τι νύχτωσε μωρέ μάνα ; Ακόμα ούτε 8 δεν είναι ! Έχει μισή ώρα ακόμα το ματς για να τελειώσει!
- Να δω πως θα ξυπνήσετε αύριο να προλάβετε το λεωφορείο για το σχολείο κάτω …
-Ας το σταματήσουμε εδώ , είπε ο Λυκούργος… Ισοπαλία ! 24-24 ! Και το συνεχίζουμε αύριο το απόγευμα μετά το διάβασμα ! Να ανάψουμε και τα καντηλάκια στο κοιμητήρι !
–Ά έχουμε και αυτό… είπε κάπως δυσανασχετώντας ο Βάσος !
-Μην κάνεις έτσι ! Αφού ξέρεις …του απάντησε ο Λυκούργος ! Αν δεν χαιρετίσω γιαγιά και θειούς και δεν τους φωτίσω …
-Πώς σου αρέσει ρε φίλε όλο εκεί μέσα να'σαι , δεν το καταλαβαίνω!Δεν σκιάζεσαι καθόλου,όταν είσαι καμιά φορά και μόνος σου την νύχτα ;Εγώ τρέμω να πάω μόνος μου !

-Τι να φοβηθώ ;Η μάνα μου λέει,τους ζωντανούς νεκρούς να φοβόμαστε, όχι αυτούς που κοιμούνται! Αυτό με τους ζωντανούς νεκρούς δεν το καταλαβαίνω και πολύ να σου πω, μα όχι ,δεν φοβάμαι καθόλου !Ίσα –ίσα που νιώθω όμορφα όταν στέκομαι εκεί !Στα μνήματα των δικών μας !Βλέπω τις φωτογραφίες,τους θυμάμαι να περπατούν στο χωριό ,να μιλάνε,να χωρατεύουν,να γελάνε,να στέκονται εδώ στην πλατεία μας τις μεγάλες μέρες,στα πανηγύρια μας !Έχω και σένα, συνέχισε γελώντας , να υπολογίζεις συνέχεια με μαθηματική ακρίβεια τις ηλικίες τους και πόσα χρόνια σου έμειναν ακόμα για να φτάσεις στα δικά τους !

Με αυτά τα λόγια, είχαν ήδη διαβεί το στενό πορτάκι στο κοιμητήρι,με την αγκαλιασμένη καμάρα από το ευωδιαστό αγιόκλημα !Και οι δυο τους εδώ και χρόνια,όπως τους δίδαξε μια μέρα στο κατηχητικό ο παπά Σωτήρης, το έλεγαν έτσι :
-Κοιμητήρι …Όχι νεκροταφείο , δεν είναι νεκροί ! Κοιμούνται έναν μεγάλο ύπνο! Έτσι τους είχε πει ο παπάς τους και ακολούθησαν την συμβουλή του!Και πολλά από εκείνα που τους είχε πει τότε,τα ακολουθούν και τώρα που μεγάλωσαν και έφτιαξαν δικές τους οικογένειες και ζουν πλέον στην μεγάλη πόλη!Κάποια από αυτά βέβαια τα λησμόνησαν…Ιδίως ο Βάσος! Έρχονται όμως τακτικά στα λημέρια τους ,να θυμηθούν,να χαρούν, ακόμα –ακόμα και για να παίξουν σαν μικρούλια και πάλι ποδόσφαιρο στον Ταξιάρχη…
Όπως σήμερα,Τρίτη του Πάσχα του 2012 !Αύριο επιστρέφουν στην πόλη !Ήρθαν για τις μεγάλες μέρες στο χωριό !

-Δε λέτε πως ψάχνετε ευκαιρία να παίξετε εσείς …και αφήνετε και τα παιδιά μόνα τους να γκρινιάζουν που …ούτε πάσα δεν τους δίνετε ! Τους πείραζαν οι γυναίκες τους , που γελούσαν με τα καμώματά τους τα παιδιάστικα !
-Έλα λοιπόν εξτρέμ μου , έλα παιχταρά μου, έλεγε με ενθουσιασμό ο Βάσος στον Λυκούργο ! Πόσο είμαστε ; Συντριβή …Συντριβή ! 5 γκολάκια σου έριξα σήμερα !
- Εμένα θα με σέβεσαι απαντούσε εκείνος παριστάνοντας τον θιγμένο ! Είμαι μεγαλύτερός σου ! Ακούς μικρέ ;
-Μια μέρα δεν μετράει !
Μετράει και παραμετράει !20 Ιουλίου εγώ , 21 εσύ ! Ποιος είναι μεγαλύτερος ; Άντε πάμε στο κοιμητήρι τώρα!Περιμένετε λίγο κορίτσια , εδώ με τα παιδιά ... Έχουμε δουλειά εμείς !Δεν πιστεύω να σκιάζεσαι ακόμα ! είπε ο Λυκούργος στον ξάδερφό του για να τον πειράξει !Πάμε λοιπόν,έχουμε και νέες αφίξεις !

  Μπήκαν μέσα και ξεκίνησαν να ανάβουν τα καντηλάκια στα μνήματα !Τα

Το Άγιο Πνεύμα ώς "ὕδωρ τό ἁλλόμενον" γεμίζει τον κόσμο.

Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

 Η Εκκλησία δεν θα μπορούσε να ζήσει χωρίς το Άγιο Πνεύμα. Εμείς δε, τα μέλη της, για να έχουμε το Άγιο Πνεύμα, χρειαζόμαστε την επίκληση της Εκκλησίας, πρέπει δηλαδή να συνεργούμε με την Εκκλησία και η Εκκλησία να επικαλείται το Άγιο Πνεύμα.
Γι' αυτό αρχίζουμε τις ακολουθίες με το "Βασιλεῦ Οὐράνιε" και αναφερόμαστε πάντοτε στην Αγία Τριάδα. 
Το Άγιο Πνεύμα ενεργεί χωρίς να αποκαλύπτει την υπόστασή Του, το πρόσωπό Του. Η αρχή, η πηγή της θεότητας, είναι ο ουράνιος Πατέρας. Το Άγιο Πνεύμα ξεκινάει από την πηγή της θεότητας, τον Πατέρα, και αποστέλλεται διά του Υιού. Ο Πατέρας μας έδωσε τον Υιό, και Υιός μας εγνώρισε τον Πατέρα στην Καινή Διαθήκη και μας έστειλε το Άγιο Πνεύμα.
...Το Άγιο Πνεύμα γεμίζει και τον κόσμο και την οικουμένη. Όπως το σφουγγάρι, όταν μπεί στο νερό, γεμίζει νερό, έτσι και το Άγιο Πνεύμα ώς "ὕδωρ τό ἁλλόμενον" γεμίζει τον κόσμο.
...Μήπως μπορούμε να βρούμε και εμείς, όπως οι προφήτες και άγιοι κάποιον τρόπο, κάποια μέθοδο, ώστε να κολακεύσουμε τον Θεό, για να μας δώσει το Πνεύμα, και αυτό να εισορμήσει στα έγκατά μας; Άς κάνουμε προσευχή για να το πετύχουμε, και θα δείτε πώς θα αλλάξει η ζωή μας.

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2018

Η ευχή του Ιησού για τους κεκοιμημένους...

Σχετική εικόνα
Παράλληλα μέ τά τρισάγια, τά μνημόσυνα, τά ὀνόματα πού δίνομε στήν Προσκομιδή γιά μνημόνευσι, μαζί μέ τά Σαρανταλείτουργα καί τίς ἐλεημοσύνες ὑπέρ τῶν ψυχῶν τῶν κεκοιμημένων, παράλληλα μέ ὅλα αὐτά πού ἔχει θεσπίσει ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία, ἐπιβάλλεται νά λέμε, τό:
''Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἀνάπαυσον τούς δούλους σου''.

Αὐτή ἡ προσευχή ἐνδείκνυται περισσότερο γιά τούς κεκοιμημένους σε σχέση μέ τούς ζῶντας ἀδελφούς μας, ἐφ᾽ ὅσον οἱ κεκοιμημένοι δέν μποροῦν πλέον νά βοηθήσουν τόν ἑαυτό τους. Διότι ἔχει πλέον λήξει ἡ προθεσμία μετανοίας τους.
Ὁ πανάγαθος ὅμως Θεός, ἔστω καί τήν τελευταία στιγμή, θέλει ὅλους νά τούς σώση!
Ἐδῶ εἶναι ἕνα λεπτό σημεῖο, πού φαίνεται ἡ ἀρχοντιά τοῦ Θεοῦ ἡ ὁποία ἀντί νά μᾶς συγκινῆ, πολλές φορές μᾶς σκανδαλίζει. Ἐάν ἐπενέβαινε ἀπό μόνος του ὁ Θεός γιά νά σώση τίς ψυχές τῶν κεκοιμημένων θά παραβίαζε τήν ἐλευθερία τους, τό αὐτεξούσιο.
Ὁπότε περιμένει ἀπό μᾶς ὁ καλός Θεός νά προσφέρωμε ἐλεύθερα τό δικό μας αὐτεξούσιο ὑπέρ τῶν ψυχῶν τῶν κεκοιμημένων γιά νά βρῆ "ἀφορμή" νά βοηθήση ὅλες αὐτές τίς ψυχές. Καί ἔτσι οἱ πάντες ὠφελοῦνται. Καί οἱ σεσωσμένοι, καί οἱ κολασμένοι, ἐφ᾽ ὅσον καί στίς δύο καταστάσεις ὑπάρχουν ἄπειρες διαβαθμίσεις.

 Ὅταν ξεκινᾶμε τήν εὐχή τοῦ Ἰησοῦ, μέ ἤ χωρίς κομβοσχοίνι, τήν πρώτη μόνο φορά ἐνδείκνυται νά ἀναφέρωμε κάποια ὀνόματα κεκοιμημένων, ὅπως ὀνόματα συγγενῶν γνωστῶν κλπ. 
Νά ἀναφέρουμε δηλαδή τήν πρώτη μόνο φορά τά ὀνόματα αὐτά καί μετά ἐν συνεχείᾳ χωρίς νά ζαλιζώμεθα καί ἔτσι νά συγχέεται ὁ νοῦς μας, ἐπαναλαμβάνοντας συνεχῶς τά ἴδια ὀνόματα, νά λέμε ἁπλᾶ μόνο τό ''Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἀνάπαυσον τούς δούλους Σου''. Ἐκεῖ μέσα, στό ''ἀνάπαυσον τούς δούλους Σου'', εὑρίσκονται ὅλοι οἱ ἀπ᾽ αἰῶνος κεκοιμημένοι ἀδελφοί μας, ἀλλά ἐπί πλέον κατά ἕναν ἐντελῶς ξεχωριστό, μοναδικό καί ἰδιαίτερο τρόπο, εὑρίσκονται καί τά ὀνόματα πού ἀναφέραμε τήν πρώτη μόνο φορά, στήν ἀρχή.
ΑΡΧΙΜ. ΑΡΣΕΝΙΟΣ ΚΑΤΕΡΕΛΟΣ 


ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ-''Εκάθισεν εφ'ένα έκαστον

 Î‘ποτέλεσμα εικόνας για PENTECOST FRESCO
Πεντηκοστή-Άγιος Απολλινάριος,Ραβέννα-6ος αιώνας)

Ζούμε σε μια εποχή, αγαπητοί μου αδελφοί, όπου κυριαρχεί ο ορθολογισμός. Σ’ αυτή την κυριαρχία η πίστη στο πρόσωπο του Αγίου Πνεύματος, όπως και η πίστη στον Τριαδικό Θεό γενικότερα, είναι πρόκληση. 
Πιο εύκολα αποδεχόμαστε έναν Θεό ως απρόσωπη, αφηρημένη δύναμη, η οποία δημιούργησε τον κόσμο και με την οποία επικοινωνούμε χάριν της ανάγκης μας ή με την οποία θα έχουμε δυνατότητα να συνυπάρξουμε στην αιωνιότητα, παρά αποδεχόμαστε έμπρακτα έναν προσωπικό Θεό, ο Οποίος προσέλαβε εξ αιτίας της Αγάπης σάρκα και οστά και ο Οποίος μεριμνά για μας αποστέλλοντας το Άγιον Πνεύμα, για να μην μας αφήσει ορφανούς και την ίδια στιγμή για να μας δίδει συνεχή την μαρτυρία της παρουσίας Του. Ενίοτε αποδεχόμαστε την παρουσία του Αγίου Πνεύματος ως μυστηρίου, το οποίο η λογική μας δεν μπορεί να αποδείξει, χωρίς όμως να συνειδητοποιούμε την δύναμη που δίνει στον άνθρωπο και τον κόσμο, την συνεχή ανακαινιστική Του πνοή, την οποία λαμβάνουμε στη ζωή της Εκκλησίας.

  Η Πεντηκοστή αποτελεί την αφετηρία αυτής της συνεχούς παρουσίας του Αγίου Πνεύματος στη ζωή του κόσμου και των ανθρώπων, στην δική μας προσωπική ζωή. 

 Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αφήγηση στις Πράξεις των Αποστόλων σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο το Άγιο Πνεύμα φανερώνεται στους Αποστόλους: «εκάθισέ τε εφ ένα έκαστον αυτόν» (Πράξ. 2, 3). 
 Η παρουσία Του υπήρξε προσωπική επάνω στον καθέναν από τους μαθητές. Δεν ήταν μόνο μία γενική δωρεά προς όλο τον κόσμο και τους ανθρώπους, αλλά και μία ειδική εγκαθίδρυση στον καθέναν μαθητή, ο οποίος Το προσδοκούσε. Αυτή ακριβώς η προσδοκία, καρπός της αγάπης προς το Χριστό, ο Οποίος προετοίμασε τόσο πριν την Ανάσταση όσο και μετά από αυτήν τους αποστόλους για τον ερχομό του Αγίου Πνεύματος, αποτελεί το χαρακτηριστικό σημείο, το οποίο συνήθως λείπει από την δική μας ζωή. Σημεία της προσδοκίας ήταν η συγκέντρωση των Αποστόλων στον ίδιο τόπο. Ήταν η ομοψυχία τους. Ήταν η ετοιμότητά τους να μοιραστούν τη χαρά και τον θησαυρό των αγαθών. Ήξεραν πως ό,τι επρόκειτο να τους δοθεί δεν θα ήταν για την προσωπική τους καταξίωση, αλλά για την διακονία του Ευαγγελίου σε όλη την κτίση. Για την συνέχεια του έργου που ο Διδάσκαλός τους είχε ξεκινήσει. Και περίμεναν αυτή την παρουσία του Αγίου Πνεύματος όντας ομόψυχοι. Έχοντας μία ψυχή και μία καρδιά. Μη βάζοντας τα προσωπικά τους πιστεύω, τον τρόπο της θέασης του κόσμου, τα χαρίσματα, τις γνώσεις, τις ικανότητές τους πιο πάνω από την ενότητα μεταξύ τους. Και την ίδια στιγμή συγκεντρώθηκαν επί το αυτό. Δεν έμειναν σε μία ενότητα καρδιακή, πνευματική, ιδεολογική. Η ενότητά τους περιελάμβανε και την χαρά της συντροφιάς, της κοινότητας, της παρουσίας στον χώρο όπου είχαν αγιαστεί χάρις στην παρουσία του Χριστού.
Αυτά τα τρία σημεία αποτέλεσαν την βάση για να τους αγγίξει το Άγιο Πνεύμα σε

Κόκκινα εγκλήματα-Η δολοφονία του ιερέα Νικόλαου Μπερτσέκα(+1944)

Φωτογραφία του Kanellos Dodos.
 Φωτογραφία του ιερέα Νικόλαου Μπερτσέκα ο οποίος ήταν εφημέριος στο χωριό Στιμάγκα του Ν.Κορινθίας, και ο οποίος συνελήφθει την 25η Μαρτίου του 1944 (ημέρα εορτασμού εθνικής εορτής) από αντάρτες του ΕΛΑΣ μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας, διότι είχε αρνηθεί στην ηγεσία του ΕΛΑΣ να προσκομίσει ονομαστική κατάσταση συγχωριανών του οι οποίοι δεν ήταν φιλικά προσκείμενοι στο ΚΚΕ.
 Εν συνεχεία ο ιερέας μεταφέρθηκε από τους ΕΛΑΣίτες έξω από το χωριό όπου βασανίστηκε απάνθρωπα αφού αρχικά του ξερίζωσαν τα νύχια και στην συνέχεια με καδρόνια του έσπασαν τα οστά των ποδιών και των χεριών, και τελικά τον έπνιξαν σε παρακείμενο λάκκο με λασπόνερα.
Από το facebook του Kanellos Dodos

Ο Θ.Κολοκοτρώνης προτείνει αμοιβή για τον κυβερνήτη Ι.Καποδίστρια!

 Î¦Ï‰Ï„ογραφία του Ioannis Kornilakis.
Είναι γνωστό οτι ποτέ ο Κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας δεν δέχτηκε αμοιβή όχι για το έργο του αλλά για τη θυσία του υπέρ του Γένους και της Πατρίδας. Αυτό το ήξεραν όλοι και φυσικά ο Αρχιστράτηγος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Καταθέτω μέσα από επίσημα έγγραφα τμήμα της εισήγησης του στην Δ' Εθνοσυνέλευση του Άργους για μισθοδοσία του Κυβερνήτη και ο καθένας ας κάνει την αυτοκριτική του...
"Άργος 31 Ιουλίου 1829.
Επειδή η Δ' των Ελλήνων Εθνική Συνέλευσις εγγίζει στο τέλος των μεγάλων εργασιών της, δια των σοφών συμβουλών της Α.Ε. του Σεβαστού και Ε ν α ρ έ τ ο υ Κυβερνήτη ημών, στοχάζομαι, Κύριοι, χρέος μου Ιερόν, να υποβάλλω εις την ώριμον σκέψιν σας την ακόλουθον γνώμην μου.
Ολοι, μοι φαίνεται, γνωρίζομεν τα μεγάλα έξοδα εις τα οποία υπόκειται ο Κυβερνήτης μας ως Αρχηγός του Έθνους. Και ουδείς αγνοεί οτι για την Ενάρετον διαγωγήν του, και προ πάντων δια την Μεγάλην του ΑΓΑΠΗ εις το Γένος, ειναι ΠΤΩΧΟΣ ΧΡΗΜΑΤΩΝ. Αι αγαθοεργίαι του υπέρ των Ελλήνων προς της Επαναστάσεως, και αι συνεισφοραί και μεγάλοι δαπάναι οπού έκαμε μετά την Επανάστασιν, μας βεβαιώνουν την τρανοτάτην ταύτην Αλήθειαν... Ολοι επίσης γνωρίζομεν πόσον ειναι αυστηρός εις το να μην εξοδεύωνται τα Εθνικά χρήματα. Δεν ειναι αμφιβολία οτι την μεγάλη αυτη προσοχή και αυστηρότητα επιθυμεί να στερεώσει εις το Έθνος με το ιδικόν του παράδειγμα.
Προτείνω εις την σεβαστήν Εθνικήν Συνέλευσιν, ως δίκαιον και απολύτως αναγκαίον να προσδιορίσει δια ψηφίσματος αμοιβήν εκ 100.000 Φοινίκων. Η ποσότης αύτη βέβαια δεν αναλογεί ούτε εις τον Χαρακτήρα του, ούτε εις τας καθημερινάς του δαπάνας, αλλά θεωρώντας και την ένδεια του Εθνους, και αφ' ετέρου την Μετριοφροσύνην του, δεν εστοχάσθην να προβάλλω Μεγαλύτερον ποσόν....".


Και τι κάνει το Έθνος; Τι κάνουν οι Αντιπρόσωποι του; Ιδού.

"Η Εθνική Δ' των Ελλήνων Συνέλευσις"
Θεωρήσασα οτι η Α.Ε. ο Κυβερνήτης αφιέρωσε εις τας ανάγκας της Πατρίδος τα

Δύο σύγχρονοι Ιθακήσιοι Άγιοι

 Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας,
Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας
papoulakis
Στὶς 23 Μαΐου ἑορτάζουμε τὴν ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων τοῦ Ὁσίου Ἰωακεὶμ τοῦ Βατοπεδινοῦ καὶ στὶς 25 Μαΐου τοῦ Ὁσίου Ἀνθίμου τοῦ Ἀρεθιώτη. Οἱ δύο αὐτοὶ Ἰθακήσιοι Ἅγιοι ποὺ τιμῶνται κοντά – κοντὰ ἦταν σύγχρονοι.

 Ὁ Ἰωακεὶμ κοιμήθηκε τὸ 1868 καὶ ὁ Ἄνθιμος τὸ 1870. Χαρακτηριστικὰ γνωρίσματα τῶν Ἁγίων αὐτῶν εἶναι ἡ ταπείνωση, ἡ σκληραγωγία καὶ ἡ θαυματουργία.
Ὁ Ὅσιος Ἰωακεὶμ γιὰ νὰ ταλαιπωρεῖ τὸ φθαρτό του σῶμα κοπίαζε νυχθημερὸν καὶ ὅταν ἀκόμη δὲν ὑπῆρχε ἰδιαίτερος λόγος στὶς περιοδεῖες του ἀνὰ τὸ νησὶ τῆς Ἰθάκης, ὅπου ὡς ἄλλος Κοσμᾶς Αἰτωλὸς νουθετοῦσε καὶ δίδασκε τοὺς πιστούς. Σὲ αὐτὲς σήκωνε στὸ ὤμο του τὸ ταγάρι του, ὄχι γεμάτο ψωμιὰ ἢ ἄλλα φαγώσιμα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχε, ἀλλὰ πέτρες βαρύτατες, τόσο ποὺ νὰ δυσκολεύεται νὰ περιπατήσει.

Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἀποδίδει τὸ τροπάριο τῆς Ἀκολουθίας του ψαλλόμενο ἐπάνω στὸ «Τῶν ουῤανίων ταγμάτων».
Πεζοπορῶν ἐν Ἰθάκῃ
ἀνήρτας, Ὅσιε,ἐπὶ τῶν ὤμων πήραν
πλήρη λίθων βαρέων,ποθῶν καταπονῆσαι, Ἰωακείμ,
τὴν ταλαίπωρον σάρκα σου
καὶ ἀνυψῶσαι τὸν νοῦν σου πρὸς τὸν Θεὸν
καὶ Δεσπότην ἀνετώτερον.


Κατὰ τὴν κηδεία του ἐνῶ ἔβρεχε καταρακτωδῶς τὸ σκήνωμα τοῦ Ἁγίου δὲν βράχηκε καθόλου. 
 Τὸ ἴδιο θαυμαστὸ γεγονὸς ἐπαναλήφθηκε καὶ στὴν κηδεία καὶ τὴν ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων τοῦ Ὁσίου Ἀνθίμου, τοῦ Ἀρεθιώτη.
Μάλιστα στὴν τελευταία, στὶς 25 Μαΐου τοῦ 2013, ἔχουμε καὶ προσωπικὴ ἐμπειρία, τὴν ὁποία ἀληθῶς ὁμολογοῦμε καὶ κηρύττουμε πρὸς τιμὴν τοῦ Ὁσίου αὐτοῦ, τοῦ «θαυμαστοῦ ἐν τοῖς Ἁγίοις Αὐτοῦ» (Ψαλμ. 67, 36).
Πῶς νὰ μὴν εἶχε παρρησία στὸν Θεὸ ὁ Ὅσιος Ἄνθιμος, ὁ ὁποῖος μὲ τὴν δύναμη τῆς προσευχῆς του ἔσωσε πολλὲς φορὲς τὸ Μοναστήρι του ἀπὸ ἐχθρικὲς ἐπιδρομές;

Σὲ μία ἀπὸ αὐτὲς συνέβη τὸ ἑξῆς θαυμαστὸ περιστατικό.
Μιὰ καλοκαιριάτικη ζεστὴ νύχτα τὸ Μοναστήρι του, τῆς Κυρᾶς τοῦ Βάλτου, τὸ γνωστὸ ὡς Μοναστήρι τοῦ Ἀρέθα ἢ Ρέθα, ἀπειλήθηκε ἀπὸ Τούρκους στρατιῶτες ποὺ κατέφθασαν ὀργισμένοι.
Πλησίασαν τὸν Ἅγιο Ἡγούμενο, τὸν Γέροντα Ἄνθιμο, καὶ τοῦ γνωστοποίησαν τὶς ἐντολὲς τῶν ἀνωτέρων τους, ποὺ ὥριζαν τὴν πυρπόληση τοῦ Μοναστηριοῦ.
Αὐτὸς ἀκλόνητος στὴν πίστη του τοὺς καλωσόρισε, τοὺς φίλεψε, τοὺς ἔδωσε νὰ φάνε καὶ ἀφοῦ ἀπέκτησε τὴν ἐμπιστοσύνη τους ρώτησε:
- Ἐὰν ξυπνήσετε τὸ πρωῒ καὶ δεῖτε μισὸ μέτρο χιόνι, τί θὰ κάνετε;
Ἐκεῖνοι, ποὺ προτιμοῦσαν νὰ ξεκουραστοῦν τὸ βράδυ καὶ ἐνωρὶς τὸ πρωῒ νὰ ἐκτελέσουν τὸ ἀνόσιο ἔργο τους, τὸν εἰρωνεύτηκαν, ἀφοῦ ἡ ζέστη τῆς καλοκαιρινῆς ἡμέρας καὶ οἱ κλιματικὲς συνθῆκες τῆς περιοχῆς δὲν ἐπέτρεπαν οὔτε τὴν παραμικρὴ σκέψη γιὰ χιόνι μέσα στὸ καλοκαίρι.
Δὲν πίστευαν ὅτι «ὅπου βούλεται Θεὸς νικᾶται φύσεως τάξις» καὶ ἀπάντησαν, ἀφοῦ δὲν τὸ πίστευαν, ὅτι ἂν σύμβει κάτι τέτοιο θὰ σηκωθοῦν νὰ φύγουν χωρὶς νὰ πραγματοποιήσουν τὴν ἐντολὴ ποὺ εἶχαν λάβει.

Τὸ ἑπόμενο πρωΐ, ὅταν ξύπνησαν, ὢ τῶν θαυμασίων Σου, Κύριε, ἔκπληκτοι εἶδαν ὄχι μόνο νὰ χιονίζει, ἀλλὰ καὶ τὸ ὕψος τοῦ χιονιοῦ νὰ ἔχει ξεπεράσει τὸ μισὸ μέτρο. Ἔντρομοι ἐγκατέλειψαν τὰ σχέδιά τους καὶ ἀποχώρησαν.
Τὸ Μοναστήρι σώθηκε ἀπὸ τὸν Ἅγιο Γέροντά του. Τὸ θαυμαστὸ αὐτὸ γεγονὸς ἀποδίδει τὸ Μεγαλυνάριον τοῦ Ἁγίου:
Χαίροις, ὁ χιόνα καταγαγὼν
ἐν τῷ μέσῳ θέρους
πρὸς διάσωσιν σῆς Μονῆς,ἐξ ἐχθρῶν μανίας,
τῶν εἰς φυγὴν τραπέντων,πρὸ προσευχῆς ἰσχύος
θείας σου, Ἄνθιμε.

romfea.gr

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018

Υπάρχει ελπίδα όσο υπάρχουν αυτές οι ψυχές..

Φωτογραφία του Manolis Prasinos.
Κάπου στην Β.Ελλάδα..
Υπάρχει ελπίδα όσο υπάρχουν αυτές οι ψυχές..
Από το facebook του Μ.Πράσινου

Για το σκοτισμό των λογισμών και την αναστάτωση της ψυχής



  Η παρουσία του σκοτεινού πνεύματος μέσα στον άνθρωπο εκδηλώνεται με το σκοτάδι του νου, την ταραχή, τη θλίψη και τη βεβαρημένη καρδία. Πιο πολύ όμως η παρουσία του γίνεται φανερή στην καρδιά, την οποία αυτός πιέζει και σφίγγει με τη δύναμη της κολάσεως. Από την καρδιά αρχίζει τις επιβουλές του, από εκεί τις απλώνει στον νου, στη φαντασία και στη μνήμη. Προκαλεί σύγχυση και έτσι περιορίζει πολύ τις δυνάμεις αυτές τη ψυχής.

 Ο άνθρωπος που εκείνος επηρεάζει γίνεται σαν τυφλός και, ενώ είναι με ανοικτά μάτια, δε βλέπει τίποτε εκτός από το αντικείμενο του πόθου του, σαν να μην υπάρχει γι΄ αυτόν τίποτα άλλο. Για το σκοτισμό των λογισμών και την αναστάτωση της ψυχής που προκαλεί ο διάβολος, μιλάει η προσευχή του αγιασμού του ύδατος στο Μυστήριο του Βαπτίσματος. Περί «ταραχής και δειλίας εκ του διαβόλου ημίν προσγενομένης» μιλάει η προσευχή του Μεγάλου Βασιλείου στο Μέγα Απόδειπνο.

 Ο διάβολος βγαίνει από μέσα μας με θερμή προσευχή και με το σημείο του Σταυρού, που με πίστη κάνουμε πάνω στο στήθος. Και μπορείς εύκολα να καταλάβεις τη στιγμή, που ακριβώς σε αφήνει.
Ο άνθρωπος που επιτρέπει να κατοικούν μέσα στην καρδιά του τα πάθη,τα γεννήματα του διαβόλου, σταδιακά μολύνεται με δαιμονική υπερηφάνεια, που κάνει δύσκολη την επιστροφή του στην αρετή, και αυτό, γιατί ένας τέτοιος άνθρωπος δύσκολα δέχεται ότι είναι αμαρτωλός, και νομίζει ότι δεν κάνει κάτι για το οποίο αξίζει να κατακρίνεται και ότι έχει δίκαιο, ακόμη και τότε που ακολουθεί τα πάθη και αμαρτάνει.

Αγιου Ιωάννη της Κρονστάνδης,''Πνευματικές εμπειρίες και συμβουλές'',


εκδ.Ορθόδοξος Κυψέλη 

ΠΩΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ

Αποτέλεσμα εικόνας για rugaciunea lui iisus
 Σήμερα θὰ ἐξετάσουμε ὄχι τί εἶπε ὁ Κύριος Ἰησοῦς τὴν ὥρα ποὺ προσευχόταν, ἀλλὰ τὸ πῶς προσευχόταν. 
Τὸ θέμα ἴσως φανεῖ σὲ μερικοὺς κάπως λεπτομερειακό. Σήμερα ποὺ πρέπει νὰ μάθουμε τὴν προσευχή, τὴν γλῶσσα τοῦ οὐρανοῦ, δὲν εἶναι κάπως δευτερεῦον, ὁ τρόπος ποὺ θὰ προσευχόμαστε; Καὶ ὅμως ὁ τρόπος καὶ ἡ στάση μας κατὰ τὴν ὥρα τῆς προσευχῆς ἔχει ἰδιαίτερη σημασία. Διότι ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶναι μόνο πνευματικὴ ὕπαρξη. Ἔχει καὶ σῶμα. Καὶ πρέπει καὶ αὐτὸ νὰ συμμετέχει ἐνεργά, στὴν ἱερὴ ὥρα τῆς προσευχῆς. Γι᾽ αὐτὸ καὶ ὁ Κύριος μᾶς ὑπέδειξε, πῶς νὰ προσευχόμαστε, μὲ ποιὸ τρόπο νὰ μιλᾶμε στὸν Θεό, ὄχι μόνο μὲ τὸ περιεχόμενο τῶν προσευχῶν Του, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴ στάση Του.

ΠΩΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ
Δὲν εἶναι μόνο ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, ὁ ἀγαπημένος του μαθητής, ποὺ μᾶς δίνει πληροφορίες γιὰ τὸ θέμα αὐτό. Καὶ οἱ ἄλλοι Εὐαγγελιστὲς τὸ ἴδιο κάνουν γιατὶ γνωρίζουν ὅτι ἔχει ἀξία καὶ σημασία γιὰ τὴν πνευματικὴ ζωὴ καὶ τὸ πῶς πρέπει νὰ προσευχόμαστε.

 Στὸ σημερινὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο[
Κυριακή Αγ.Πατέρων Ιωάννη κεφ. ιζ' στίχοι 1-13] ὁ Κύριος ἀνυψώνει τὰ μάτια του στὸν οὐρανό. 
Πρὶν νὰ πεῖ τὴν πρώτη λέξη τῆς προσευχῆς του, πρὶν νὰ βγεῖ τὸ«Πάτερ» ἀπὸ τὸ πανάγιο στόμα του, ὁ Ἰησοῦς «ἄνω αἴρει τοὺς ὀφθαλμοὺς διδάσκων τὸ ἐκτενὲς καὶ ἀπερίσπαστον ἐν ταῖς προσευχαῖς» ὅπως ἑρμηνεύει ὁ Ζιγαβηνός, ἑρμηνευτὴς τῶν Ἁγίων Γραφῶν. Στὴν προσευχὴ τῆς ἀγωνίας ποὺ γίνεται ὕστερα ἀπὸ λίγο μέσα στὸν κῆπο τῶν ἐλαιῶν, ὁ Χριστός μας γονατίζει. «Καὶ θεὶς τὰ γόνατα προσηύχετο» μᾶς λέει ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς. 
Ἔχουμε ὅμως καὶ μιὰ τρίτη πληροφορία γιὰ τὸ πῶς προσευχόταν ὁ Διδάσκαλός μας. Μᾶς τὴν δίνει ὁ εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος. Ἔπεσε πρηνὴς ὁ Χριστός μας στὶς δύσκολες στιγμὲς τῆς ἐπιγείου πορείας του καὶ προσευχόταν. Τὸ εἶδαν οἱ Μαθηταὶ ὅτι «ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ» καὶ δὲν τὸ λησμόνησαν. 
Πῶς νὰ λησμονηθεῖ ἕνα τέτοιο ἱερὸ καὶ συγκλονιστικὸ θέαμα ποὺ ἀπεκάλυπτε ἕναν τεράστιο ἀγῶνα πνευματικό; Ὁ Κύριος λοιπὸν προσεύχεται στὸν Πατέρα του μὲ τὶς πιὸ εὐλαβεῖς στάσεις καὶ κινήσεις. Καὶ ὄρθιος καὶ γονατιστὸς καὶ πρηνὴς ἀκόμη. Προσεύχεται ὁ Χριστὸς στὸ ὑπερῶο, μὲ τὰ μάτια ὑψωμένα. Προσεύχεται ὅμως καὶ μὲ τὰ μάτια δακρυσμένα στὸ μνημεῖο τοῦ Λάζαρου. Προσεύχεται μυστικά, ἀλλὰ προσεύχεται καὶ δυνατά. Προσεύχεται «φωνῇ μεγάλῃ» καὶ λέει: «Πάτερ εἰς χεῖράς σου παρατίθεμαι τὸ πνεῦμά μου».Ἔτσι θὰ μποροῦσε νὰ πεῖ σὲ μᾶς σήμερα «ὅταν στήκετε προσευχόμενοι» ἡ προσευχή σας θὰ στηρίζεται βεβαίως στὴ θέρμη τῆς καρδιᾶς σας, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐξωτερικὰ σχήματα μὴ τὰ περιφρονεῖτε, βοηθοῦν καὶ αὐτὰ στὸ μοναδικὸ

Εξομολόγος ή ψυχολόγος;(Μητροπολίτου Ιεροθέου)

Εξομολόγος ή ψυχολόγος; 

Μητροπολίτου Ναυπάκτου κ. Ιεροθέου Βλάχου

Τι να κάνω για να εκπληρώνω τις εντολές του Θεού;(Μητροπολίτης Ιερόθεος)

Τι να κάνω για να εκπληρώνω τις εντολές του Θεού;
Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος Βλάχος






Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

Όταν οι καρδιές μας συγκεντρώνονται στον Χριστό,δεν έχουμε χρόνο να κοιτάξουμε τα λάθη των άλλων



Ένας νεαρός είπε στον ιερέα:
-Πάτερ,εγώ δεν θα ξαναέλθω στην εκκλησία.
Ο ιερέας τον ρώτησε ποιος είναι ο λόγος.

Ο νεαρός του απάντησε:
-Θεέ μου.Εδώ βλέπω μία γυναίκα που κουτσομπολεύει μίαν άλλη.Ο άλλος δεν διαβάζει καλά και οι χορωδοί μαλώνουν καμιά φορά.Την ώρα της Λειτουργίας κάποιος άλλος ασχολείται με το κινητό του,για να μην πω για την εγωιστική τους συμπεριφορά όταν φεύγουν από τον ναό...

Του λέει ο ιερέας:
-Έχεις δίκιο.Πριν εγκαταλείψεις οριστικά την εκκλησία,κάνε μου σε παρακαλώ μία χάρη.Πάρε αυτό το ποτήρι και κάνε τον κύκλο του ναού τρεις φορές χωρίς να χύσεις ούτε μία σταγόνα.Μετά μπορείς να φύγεις.
''Μόνο αυτό;''είπε ο νεαρός.
Έκανε τους τρεις γύρους όπως ζήτησε ο ιερέας.Αφού τελείωσε είπε:
-Πάτερ,το έκανα.
Ο ιερέας τον ρώτησε:
-Όταν έκανες τον γύρω του ναού,πρόσεξες κάποιο άτομο να κουτσομπολεύει κάποιον;
-Όχι.
-Είδες κάποιον να ασχολείται με το κινητό του;
-Όχι.
-Ξέρεις γιατί;Ησούν συγκεντρωμένος στο ποτήρι για να μην χύσεις το νερό.Έτσι λοιπόν είναι και στην ζωή μας.Όταν οι καρδιές μας συγκεντρώνονται στον Χριστό,δεν έχουμε χρόνο να κοιτάξουμε τα λάθη των άλλων.Αυτοί που εγκαταλείπουν την εκκλησία εξαιτίας των υποκριτών χριστιανών,με βεβαιότητα δεν μπήκαν σε αυτήν για τον Χριστό...

Η διεθνής επιστήμη κατά της αναδοχής από ομοφύλους

Της Katy Faust
Αποτέλεσμα εικόνας για παιδιά οικογενεια
 Ακολουθεί περίληψη σχετικά με τα αποτελέσματα μελετών γονικής μέριμνας ιδίου φύλου:
«Από τις αρκετές δωδεκάδες υπάρχουσες μελέτες σχετικά με την γονική μέριμνα ιδίου φύλου τις τελευταίες δύο δεκαετίες, μόνον οκτώ έχουν χρησιμοποιήσει αρκετά μεγάλο τυχαίο δείγμα, για να βρουν στοιχεία για παιδιά με γονείς ιδίου φύλου χαμηλότερου βιοτικού επιπέδου. 
Από αυτές τις οκτώ, οι τέσσερις πιο πρόσφατες, από τον Dr. Mark Regnerus, τον Dr. Douglas Allen και δύο από τον Dr. Paul Sullins, αναφέρουν σημαντικά και σχετικά αρνητικά αποτελέσματα για τα παιδιά με γονείς του ιδίου φύλου. Τέσσερις παλαιότερες μελέτες, από τον Dr. Michael Rosenfeld και τρεις από τον Dr. Jennifer Wainright και τους συνεργάτες του, δεν βρίσκουν διαφορές για τα παιδιά με γονείς του ιδίου φύλου, λόγω σφαλμάτων στην κωδικοποίηση και ανάλυση, επειδή μεγάλο μέρος των δειγμάτων ουσιαστικά περιλαμβάνει παιδιά με ετεροφυλόφιλους γονείς.
Όταν το δείγμα που χρησιμοποιείται από τις τρεις μελέτες του Wainright διορθώνεται και αναλύεται εκ νέου, τα δεδομένα αυτά δείχνουν επίσης αρνητικά αποτελέσματα για τα παιδιά με ομόφυλους γονείς, παρόμοια με αυτά που αναφέρθηκαν από τους Regnerus και Sullins. Το πιο σημαντικό είναι ότι παρουσιάζουν πολύ χειρότερα αποτελέσματα για τα παιδιά που έχουν ζήσει (κατά μέσο όρο) δέκα χρόνια με γονείς του ίδιου φύλου, που είναι παντρεμένοι παρά με εκείνους που έζησαν μόνο τέσσερα χρόνια (κατά μέσο όρο) με άγαμους ομόφυλους γονείς. Αυτή τη στιγμή (σύμφωνα με τα τρία μεγαλύτερα αντιπροσωπευτικά στατιστικά σύνολα δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν για την διερεύνηση της ερώτησης, δηλαδή η έρευνα της «νέας οικογενειακής δομής του Regnerus», με 3.000 περιπτώσεις, η έρευνα της «Εθνικής Συνέντευξης για έρευνα στην Υγεία», με 1,6 εκατομμύρια περιπτώσεις και η «Εθνική διαχρονική έρευνα για την εφηβική υγεία», με 20.000 περιπτώσεις) έχουν διαπιστώσει όλα ότι τα παιδιά με ομοφυλόφιλους γονείς διάγουν ουσιαστικά χειρότερα -τα περισσότερα μετρούν τουλάχιστον το διπλάσιο επίπεδο δυσφορίας- από τα παιδιά με γονείς αντίθετου φύλου, σε ένα εύρος ψυχολογικών, αναπτυξιακών και συναισθηματικών αποτελεσμάτων». Υπεβλήθη στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ από το American College of Pediatricians και το Family Watch International.
  Παραθέτω μερικές μελέτες σχετικά με το μοντέλο της οικογένειας παντρεμένου

Όταν ακούμε το συναξάρι των Αγίων να στεκόμαστε όρθιοι με ευλάβεια...

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Αποτέλεσμα εικόνας για sinaxarul zilei
 Όταν ακούμε το συναξάρι των Αγίων «Τη αυτή ημέρα μνήμη του άγιου...», να στεκόμαστε όρθιοι με ευλάβεια,όπως οι στρατιώτες στέκονται προσοχή όταν διαβαζονται τα όνοματα των ηρωικώς πεσόντων συναδέλφων τους!


Πόδια, χέρια στην δουλειά να δίνετε, καρδιά να μη δίνετε(Άγιος Παΐσιος)

Αποτέλεσμα εικόνας για cand lucram ne gandim la dumnezeu
– Γέροντα, τι εννοείτε, όταν λέτε: “Πόδια, χέρια στην δουλειά να δίνετε, καρδιά να μη δίνετε”;
– Εννοώ να μη δίνετε καρδιά στα υλικά πράγματα. Είναι μερικοί που δίνονται ολόκληροι στα υλικά. Περνούν όλη την ημέρα με το να ασχολούνται πως θα κάνουν καλά μια δουλειά και δεν σκέφτονται καθόλου τον Θεό. Να μη φθάνουμε εκεί. Να χρησιμοποιείτε τα χέρια και τα πόδια στην δουλειά, αλλά να μην αφήνετε τον νου σας να ξεφύγη από τον Θεό.

Να μη δίνετε όλο το είναι σας, όλο το δυναμισμό μαζί με την καρδιά σας, στα υλικά. Έτσι γίνεται μετά κανείς ειδωλολάτρης. Όσο μπορείτε στις δουλειές καρδιά να μη δίνετε, χέρια, μυαλό να δίνετε.Καρδιά να μη δίνετε σε χαμένα, σε άχρηστα πράγματα. Γιατί μετά πως θα σκιρτήση η καρδιά για τον Χριστό; Όταν η καρδιά είναι στον Χριστό, τότε αγιάζονται και οι δουλειές, υπάρχει και η εσωτερική ψυχική ξεκούραση συνέχεια, και νιώθει κανείς την πραγματική χαρά. Να αξιοποιείτε την καρδιά σας, να μην την σπαταλάτε.

Αν σπαταληθή η καρδιά σε πολλά ασήμαντα, δεν έχει αντοχή να πονέση για εκείνο που πρέπει να πονέση. Εγώ θα δώσω καρδιά σε έναν καρκινοπαθή, σε έναν πονεμένο. Η αγωνία μου είναι για τα παιδιά που κινδυνεύουν. Κάνω τον σταυρό μου να τα δίνη ο Θεός φώτιση. Όταν πάλι έχω κόσμο, πάει η προσοχή μου στον πόνο του άλλου, στην αγάπη για τον άλλον. Τον πόνο τον δικό μου δεν τον καταλαβαίνω. Έτσι ξεχνιούνται όλα, παίρνει άλλη στροφή ο άνθρωπος.

- Γέροντα, σε όλες τις δουλειές γίνεται να μη δίνη κανείς νου και καρδιά;
- Όταν η δουλειά είναι απλή, βοηθάει να μην απορροφάται ο νους. Όταν όμως η δουλειά είναι σύνθετη, τότε δικαιολογείται να απορροφά λίγο τον νου, όχι όμως να παίρνη την καρδιά.
- Την καρδιά με τι μορφή την παίρνει;
- Με τι μορφή; Ο πειρασμός με… “μορφίνες” την ναρκώνει! Την καρδιά την παίρνει με τον εγωισμό. Αλλά όταν η καρδιά δοθή στον Θεό, τότε ο νους θα είναι στον Θεό και το μυαλό στην δουλειά.

- Όταν λέμε “αμέριμνο”, τι εννοούμε ακριβώς;
- Όταν δουλεύης, να μην ξεχνάς τον Χριστό. Να κάνης την δουλειά με χαρά, αλλά ο νους και η καρδιά να είναι στον Χριστό. Τότε και δεν θα κουράζεσαι, και πνευματικά θα μπορής να κάνης.

Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο. Λόγοι Α΄

Τρίτη, 22 Μαΐου 2018

Αν σκεφτόμασταν ότι ο άνθρωπος που βρίσκεται δίπλα μας τώρα...


 «Αν σκεφτόμασταν ότι ο άνθρωπος δίπλα στον οποίο βρισκόμαστε τώρα, που τον έχουμε μπροστά μας και του μιλάμε, μπορεί σε ένα λεπτό να έχει φύγει δια παντός, αν σκεφτόμασταν ότι τα λόγια που μόλις ειπώθηκαν ήσαν και τα τελευταία, ότι η κίνηση που έγινε δεν ήταν αληθινή, ότι το καλό που θα μπορούσα να του είχα κάνει δεν το έκανα και ότι αυτό που κατέστρεψα δεν έπρεπε να το είχα καταστρέψει,τότε τον κάθε άνθρωπο που συναντάμε θα τον αντιμετωπίζαμε με προσοχή, με προσήλωση και με βάθος.
  Με ένα βάθος που θα έδινε και στη δική μας ζωή βάθος. Δεν φερόμαστε όμως με αυτό τον τρόπο, γιατί πιστεύουμε ότι θα υπάρχει χρόνος. 

 Αλλά χρόνος δεν υπάρχει, γιατί η παρούσα στιγμή καθίσταται ανεπίστρεπτο παρελθόν και η επόμενη στιγμή δεν θα έρθει ποτέ προς το μέρος μας. Δεν διαθέτουμε τίποτε άλλο από την παρούσα στιγμή.Τον χρόνο ενός πεταρίσματος του ματιού.Τη στιγμή.Τίποτα άλλο».

Μητροπολίτης Αντώνιος του Σουρόζ
"Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΑΣ ΚΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ"

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

Σοί, Κύριε !

Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

 Πρίν ἀπό τό τέλος κάθε δέησης, καί ὅταν ὁ ἱερεύς προτρέπει τόν λαό λέγοντας «ἑαυτούς καί ἀλλήλους καί πᾶσαν τήν ζωήν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα», ὁ λαός ἀπαντάει: «Σοί, Κύριε». «Σέ σένα Κύριε».
Αὐτές οἱ λέξεις εἶναι πολύ γνωστές. Καί εὔκολα τίς θυμόμαστε.Καί κάθε Χριστιανός μπορεῖ νά τίς χρησιμοποιεῖ σέ κάθε περίσταση τῆς ζωῆς του.

Ὅταν ἔχεις ὑγεία, καί πηγαίνουν καλά οἱ δουλειές σου, πές μέ ὅλη σου τήν καρδιά: «Σοί, Κύριε». «Σέ Σένα», Κύριε, ὀφείλουμε τήν εὐχαριστία.

Ὅταν οἱ ἄνθρωποι σέ τιμοῦν καί λένε καλά λόγια γιά σένα, πές ἀπό μέσα σου:«Αὐτά δέν ἀξίζουν νά ἀποδοθοῦν σέ μένα, ἀλλά Σοί, Κύριε». «Σέ Σένα», Κύριε, ὀφείλουμε τήν εὐχαριστία.

Καί ὅταν ὑποπέσεις στόν φθόνο τῶν ἀνθρώπων καί στήν προδοσία τῶν φίλων σου, νά μή παρεκκλίνει ἡ καρδιά σου καί τούς κρατήσεις κακία· ἀλλά πές: Ὅλα αὐτά τά ἀναθέτω στήν κρίση Σου καί στήν δικαιοσύνη Σου. «Σέ Σένα», Κύριε.

Καί ὅταν θά ξεπροβοδίζεις μέσα στό φέρετρο τήν πιό λατρευτή σου ἀγάπη, βάδιζε μέ γενναιότητα, σάν νά πηγαίνεις δῶρο στόν πιό καρδιακό σου φίλο. Καί πές: Αὐτή τήν ἀγαπημένη μου ψυχή, Σοῦ τήν προσφέρω σάν δῶρο. «Σοί, Κύριε».

Καί ὅταν σέ περικυκλώνουν σύννεφα δαιμονικά, θλίψεις, ἀρρώστειες καί δοκιμασίες, μήν ἀπελπίζεσαι. Ἀλλά πές: Στήν βοήθεια καί στό ἔλεός Σου καταφεύγω. «Σέ Σένα», Κύριε.

Καί ὅταν ὁ Ἄγγελος ἔλθει στήν ἐπιθανάτια κλίνη σου, μήν κλάψεις! Φίλος σου εἶναι! Ἀλλά φρόντισε νά συγχωρηθῆς μέ τούς δικούς σου. Καί πές: Τήν ψυχή μου τήν μετανοημένη, τήν παραδίδω στά χέρια Σου. «Σέ Σένα, Κύριε».

Η χρήση του ονόματος Μακεδονία από τους Σκοπιανούς είναι παράλογη, τεχνητή και κλοπιμαία.

Αποτέλεσμα εικόνας για σερβιας παυλος
 Η χρήση του ονόματος Μακεδονία από τους Σκοπιανούς είναι παράλογη, τεχνητή και κλοπιμαία.
 Η Μακεδονία δεν είναι δυνατόν να είναι διεθνική.
 Το όνομά της, ο πολιτισμός της, η ιστορία της, ανήκουν μόνο στην Ελλάδα. 
Αυτή είναι η θέση της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας και του Λαού των Σέρβων, η οποία μόνον τώρα, μπορεί να διατυπωθεί ελεύθερα.
(✞) Πατριάρχης Σερβίας Παύλος

Τι σημαίνει χάρισμα προορατικό;

Του Αρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη 
Αποτέλεσμα εικόνας για preot liturghia
Ὅταν κάποιος ἔχει γίνει δοχεῖο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (μέσα ἀπό τήν ἄσκηση), ἔχει «αὐτόματα» καί τό χάρισμα τό προορατικό, ὡς καρπό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὅμως, μπορεῖ κάποιος νά ἔχει παρόμοιο χάρισμα, καί χωρίς νά ἔχει γίνει δοχεῖο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, χωρίς δηλαδή νά εἶναι Ἅγιος!

Στίς 5 Φεβρουρίου τοῦ 1991, στό ὄρος Ὄθρυς (Ν. Φθιώτιδος), συνετρίβη ἕνα C-130, σκοτώνοντας 63 παλλικάρια τῆς πολεμικῆς μας ἀεροπορίας.
Τά σωστικά συνεργεῖα ἔψαχναν ἐναγωνίως νά βροῦν ἐπιζῶντες, ἀλλά δέν ἔβρισκαν τόν τόπο τοῦ δυστυχήματος.
 «Τό ἀεροπλάνο δέν ἔπεσε ἐκεῖ ποῦ ψάχνουν, ἀλλά ἀλλοῦ! Νά! Τό βλέπω μπροστά μου...!», φώναζε ἐν ἀγωνίᾳ ἕνας γνωστός μου ὑπερήλικας Ἱερέας ὄντας στό χωριό του (Ν. Ἀχαϊας) χιλιόμετρα μακρυά ἀπό τό Ὄθρυς! Καί μέ τήν δική του μεσολόβαση βρῆκαν τόν τόπο τοῦ δυστυχήματος. (Μοῦ τό διηγήθηκαν οἱ συγχωριανοί του, αὐτόπτες μάρτυρες).

Ὁ συγκεκριμένος Ἱερέας ἔβλεπε καί τό μέλλον. Ἐνώπιόν μου, ἐν ἔτει 1987, εἶπε σέ διάκονο, πού εἶδε γιά πρώτη φορά: «Ἡ διακόνισσά σου εἶναι δύο μηνῶν ἔγκυος, καί θά κάνει ἕνα ἔξυπνο ἀγοράκι», καί ὅπως εἶπε, ἔγινε. Εἶπε σέ μιά νιόπαντρη γυναίκα: «Τό πρῶτο παιδί πού θά συλλάβεις, θά τό ἀποβάλλεις, ἀλλά μετά θά γεννήσεις κανονικά». Καί ὅπως εἶπε, ἔγινε.
Σέ ἄλλη: «Θά ἔρθει κακό στό σπίτι σου», καί σέ λίγες μέρες πέθανε ξαφνικά ὁ πεθερός της. «Θά σοῦ εἰπῶ κάτι πού θά σέ λυπήσω. Τό παιδί σου θά τό χάσεις», εἶπε σ' ἕναν πατέρα. Καί ὄντως τό παιδί του, χωρίς νά ἔχει πρόβλημα ὑγείας, πέθανε ξαφνικά. (Αὐτόπτες μάρτυρες οἱ συγχωριανοί του).

Τί χάρισμα ἦταν αὐτό; Ἦταν ἐκ Θεοῦ; Ὡς Ἱερέας ἦταν μέν καλός, ἀλλά δέν εἶχε φήμη Ἁγίου καί τέτοια χαρίσματα τά ἀποκτοῦν οἱ Ἅγιοι. Μήπως τό χάρισμά του ἦταν ἐκ τοῦ πονηροῦ; Ὅμως, ὁ πονηρός δέν ξέρει τό μέλλον, καί αὐτός ὁ Ἱερέας ἔλεγε καί πράγματα τοῦ μέλλοντος.
Λοιπόν, τό χάρισμά του δέν ἦταν οὔτε ἐκ Θεοῦ, οὔτε καί ἐκ τοῦ πονηροῦ. Καί τί ἦταν; Μήπως τελικά ὑπάρχουν ἄνθρωποι, πού ἔχουν ἐκ φύσεως ἕνα τέτοιο χάρισμα; Μήπως; (Εἶναι θέμα πού χρειάζεται πολλή συζήτηση, γιατί κρύβει

Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

Γέροντα, πότε γιορτάζουμε; Όταν γεννηθήκαμε ή όταν βαπτισθήκαμε;

Σχετική εικόνα
- Γέροντα, πότε γιορτάζουμε; Όταν γεννηθήκαμε ή όταν βαπτισθήκαμε;
- Γιορτάζουμε όταν γιορτάζει ο Άγιός μας, το όνομα του οποίου πήραμε στο Βάπτισμα.
- Τότε τί γίνεται με όσους έχουν ονόματα, που δεν είναι ονόματα Αγίων;
- Όσων ανθρώπων τα ονόματα δεν εορτάζουν, αυτοί είναι υποχρεωμένοι να αγιάσουν !
Όσιος Παΐσιος Αγιορείτης

Πόσα οφείλουμε ως Ελληνες και ως Ευρωπαίοι στους δύο ισαποστόλους:

 Î‘ποτέλεσμα εικόνας για SFANTI CONSTANTIN SI ELENA
Πόσα οφείλουμε ως Ελληνες και ως Ευρωπαίοι στους δύο ισαποστόλους: τον αγιο Κωνσταντίνο και τη μητέρα του, την αγία Ελένη.

 Οι δύο άγιοι πρωταγωνίστησαν σε κοσμοϊστορικά γεγονότα, τα οποία άλλαξαν την πορεία του Γένους και ολοκλήρου του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Ο άγιος και Μέγας Κωνσταντίνος υπέγραψε το Διάταγμα των Μεδιολάνων το έτος 313, το οποίο καθιέρωνε την ανεξιθρησκία. Ετσι έπαυσαν οι φοβεροί διωγμοί κατά των Χριστιανών. Ο άγιος Κωνσταντίνος μετέφερε την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας από την Παλιά Ρώμη στη Νέα Ρώμη, από τη λατινόφωνη Δύση στην ελληνόφωνη Ανατολή. Το Βυζάντιο, η αρχαία αποικία των Μεγαρέων, έμεινε στην Ιστορία ως Κωνσταντινούπολις, η πόλις του αγίου Κωνσταντίνου.

  Ο Κωνσταντίνος συνεκάλεσε στη Νίκαια την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο, η οποία καταδίκασε την αίρεση του Αρείου. Αν και δεν είχε βαπτιστεί ακόμη, παρακολούθησε τις εργασίες και άκουσε με προσοχή τις ομιλίες των Θεοφόρων Πατέρων. Ο άγιος Κωνσταντίνος καθιέρωσε για πρώτη φορά στην Ιστορία της Ανθρωπότητας νόμους με χριστιανικό περιεχόμενο.

  Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η τήρηση της αργίας της Κυριακής, την οποία κακώς επιχειρούν σήμερα να καταργήσουν οι δανειστές μας.
  Η αγία Ελένη, με την υποστήριξη του υιού της, ταξίδεψε σε ηλικία περίπου 80 ετών στα Ιεροσόλυμα και βρήκε τον Τίμιο Σταυρό. Στην επιστροφή της ευλόγησε την ελληνική Μεγαλόνησο Κύπρο, όπου ίδρυσε τη Μονή Σταυροβουνίου. 

Οι ειδωλολάτρες της εποχής εκείνης δεν συγχώρησαν στον Κωνσταντίνο τη συμβολή του στην εδραίωση του χριστιανισμού. Συνέγραψαν κείμενα γεμάτα ανακρίβειες και συκοφαντίες εναντίον του. Αυτά αναπαράγουν στην εποχή μας ελάχιστοι φανατικοί νεοπαγανιστές. Αλλά ο σεβασμός των ορθοδόξων στον άγιο Κωνσταντίνο δεν κλονίζεται.

 Ο Ελληνισμός από την πρώτη στιγμή τίμησε και θαύμασε τον Ρωμαίο αυτοκράτορα, ο οποίος ίδρυσε την ελληνορθόδοξη αυτοκρατορία. Το κράτος της Ρωμανίας (Βυζαντινή Αυτοκρατορία) με τις προσευχές του αγίου άντεξε επί 1.100 χρόνια αγωνιζόμενο κατά πολυαρίθμων επιδρομέων. Διαφύλαξε την ορθόδοξη πίστη, την ελληνική γλώσσα και την παιδεία, και τη ρωμαϊκή νομική και πολιτειακή συγκρότηση. 

 Στη συνείδηση του Ελληνισμού ο άγιος Κωνσταντίνος είναι «δικός μας». Το 1237 ο αυτοκράτωρ της Νίκαιας Ιωάννης Βατάτζης έγραφε προς τον Πάπα ότι ο άγιος Κωνσταντίνος έδωσε την Κωνσταντινούπολη στο Γένος των Ελλήνων. Και γύρω στο 1600 οι Ελληνες κληρικοί, που μετείχαν στην εξέγερση του επισκόπου Τρίκκης Διονυσίου Φιλοσόφου, ζητούσαν βοήθεια από τους δυτικούς ηγεμόνες με το επιχείρημα: «Μάς οφείλετε πολλά, διότι δικός μας είναι ο άγιος Κωνσταντίνος»! Φλουρί κωνσταντινάτο φορούμε στα παιδιά μας και παίρνουμε δύναμη από τους αγίους μας.

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός επιστήμων

Ο ΜΕΓΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ

Γρηγορίου πρεσβυτέρου Καισαρείας,
Αποτέλεσμα εικόνας για sfantul constantin sinod ecumenic
Ο βασιλεύς Κωνσταντίνος, συμβάλλοντας από την αρχή στην Σύνοδο με την θερμότητα της πίστεως, και απευθύνοντας στους πατέρες λόγους ειρηνικούς, ως φιλοπάτωρ υιός, είπε:

 «Εμπρός, πατέρες, με κάθε επιμέλεια να μελετήσουμε την οριοθέτηση και αποσαφήνιση της αληθείας μέσα από τις προφητικές προρρήσεις και τις αποστολικές παραδόσεις, μακριά από κάθε μισαδελφία και κακοδοξία. Διότι θα ήταν φοβερό, μετά την κατάλυση της πολυθέου ασεβείας και την κατάπαυση των εμφυλίων πολέμων, να πολεμούμε μεταξύ μας οι πιστοί όχι με ξίφη, αλλά με δόγματα∙ και να προσπαθούμε την ευαγγελική διδασκαλία, η οποία είναι καλή και απλή, αφού βασίζεται στην δύναμη των έργων και όχι των λόγων, να την ανατρέψομε ασχολούμενοι διανοητικώς και αναζητώντας ρητορικά σχήματα. 
 Ας επιληφθούμε λοιπόν της συζητήσεως, αναθέτοντας την αποκάλυψη της αληθείας για το θέμα που μας απασχολεί στον Θεό και Πατέρα και στον μονογενή Υιό του Πατρός και στο ζωοποιό Πνεύμα. 
Κι εμείς πρόθυμα θα είμεθα εδώ στην διάθεσή σας, συμμετέχοντας στους αγώνες σας, έως ότου φανερωθεί πλήρως η αλήθεια. Επειδή πιστεύομε πως θα ευτυχήσομε να έχομε και την επιφοίτηση του ζωοποιού Πνεύματος, με την οποία θα βεβαιωθεί η σωτήριος πίστις μας, απαλλαγμένη από κάθε αιρετική κακοδοξία και θεωρία και αμέτοχος από κάθε λανθασμένη ως προς το Θείον έννοια».

Όταν δε η Αγία Σύνοδος των 318 αγίων πατέρων εκπλήρωσε τον σκοπό για τον οποίον συγκροτήθηκε, και οι άγιοι επείγοντο να επιστρέψουν, ο Κωνσταντίνος τους εκάλεσε σε κοινή τράπεζα και τους απηύθυνε λόγους συμβουλευτικούς, θεράπευσε δε και τις ανάγκες των εκκλησιών τους, χαρίζοντας σε κάθε τόπο συσσίτια για τα νοσοκομεία και τα πτωχοτροφεία τους.

 Βλέποντας άλλους από αυτούς χωρίς οφθαλμούς, άλλους με παραλυμένα χέρια, άλλους κυρτωμένους από τους πολλούς ξυλοδαρμούς και άλλους να έχουν υποστεί το μαρτύριο της αποκοπής των γεννητικών οργάνων, και μαθαίνοντας ότι αυτά τους έμειναν από τα κτυπήματα που υπέστησαν κατά τους διωγμούς που είχαν καρτερικά υπομείνει ομολογώντας τον Χριστό, κατανύχθηκε πολύ και εκδήλωσε εμπράκτως την ευλάβειά του∙ προσκυνούσε τα σημάδια από τις πληγές των αθλοφόρων∙ ασπαζόταν τα παραλυμένα μέλη τους∙ στα κατεστραμμένα μέλη ήγγιζε άλλοτε τα μέλη του δικού του σώματος, άλλοτε την βασιλική πορφύρα, πιστεύοντας ότι με αυτόν τον τρόπον αγιάζεται. Και στους εξωρυγμένους οφθαλμούς έφερνε τις κόρες των ιδικών του οφθαλμών, για να φωτισθούν από εκεί οι οφθαλμοί της ψυχής του.

Αφού με αυτόν τον τρόπο ασπάσθηκε τους αγίους, ξεκίνησε πάλι για τη νέα Ρώμη, αναγγέλοντας εκεί το ορθό κήρυγμα της πίστεως. Οι δε πανάγιοι πατέρες αντάμειψαν τον μεγαλειότατο με ευχαριστίες και ευλογίες.

Γρηγορίου πρεσβυτέρου Καισαρείας, Λόγος εἰς τους τιη΄ (318) θεοφόρους πατέρες και εἰς Κωνσταντῖνον τον εὐσεβέστατον Βασιλέα.

Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

«Εγώ δεν αλλάζω τον Χριστό για το κεφάλι μου!»


Αποτέλεσμα εικόνας για πόντος
Η γιαγιά η Ευγενία είχε δύο αδελφές, την Παρασκευή και την Σουμέλα.
Η Παρασκευή ήτο ωραία και την ξεχώρισε ένας Τούρκος αξιωματικός μαζί με τα παιδιά της, επτά τον αριθμό.
Την παρακάλεσε να αλλάξει θρησκεία, να ασπασθεί το Ισλάμ, και θα την έκανε γυναίκα του χαρίζοντας την ζωή των παιδιών της και την δική της. 
Και η Παρασκευή του απαντούσε σταθερά και αταλάντευτα:
 «Εγώ δεν αλλάζω τον Χριστό για το κεφάλι μου». Τέσσερις ώρες την περίμενε μήπως και αλλάξει γνώμη και, αφού δεν την έπεισε, έσφαξε τα παιδιά της στην ποδιά της και τελευταία έσφαξε και αυτή!...Η γιαγιά μας, απ᾽ ό,τι θυμάμαι, κάθε μέρα τις πρωινές ώρες μοιρολογούσε αυτούς πού άφησε πίσω στην πατρίδα τους, αλλά κυρίως την Παρασκευή εθρηνούσε.

Μοναχή Θηρεσία Παπαδοπούλου- Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΜΑΣ ό,τι άκουσα από τη γιαγιά μας την Πόντια Ευγενία (μητέρα του πατέρα μου) (από το περιοδικό Η Δράση μας) 

Άγιοι Νεομάρτυρες της περιοχής Σλομπόντσκαγια της Ουκρανίας(19 Μαίου)

Αποτέλεσμα εικόνας για СОБОР НОВОМУЧЕНИКОВ СЛОБОДСКОГО
Οι Άγιοι Νεομάρτυρες της περιοχής Σλομπόντσκαγια της Ουκρανίας, κοντά στο Χάρκωβ, είναι:

Ο Άγιος Ιερομάρτυς Βαρσανούφιος, κατά κόσμον Βαλεντίνος Μιχαήλοβιτς Μάμτσιτς. Ήταν ιερομόναχος στη μονή του Τόλγκα, στην Επισκοπή του Γιαροσλάβλ, και μαρτύρησε το 1937.

Ο Άγιος Ιερομάρτυς Κυπριανός, κατά κόσμον Λέων Νικολάεβιτς Γιανκόβσκιυ, ο οποίος γεννήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 1897 στο Χάρκωβ και μαρτύρησε το 1938.

Ο Άγιος Ιερομάρτυς Ιάκωβος Ιβάνοβιτς Ρεντοζούμπωφ, πρωτοπρεσβύτερος, ο οποίος γεννήθηκε στην πόλη Κούγκουεβ, στην επαρχία του Χάρκωβ, και μαρτύρησε το Δεκέμβριο του 1937.

Ο Άγιος Ιερομάρτυς Νικόλαος Μιχαήλοβιτς Ζαγκορόφασκιυ, πρωτοπρεσβύτερος, ο οποίος γεννήθηκε το 1872 στην πόλη Αχτύρκα, στην Επισκοπή του Χάρκωβ και μαρτύρησε το 1841.

Ο Άγιος Ιερομάρτυς Πέτρος Βερθολομέεβιτς Ντοροσένκο, πρωτοπρεσβύτερος, ο οποίος γεννήθηκε στην πόλη Κούγκουεβ και μαρτύρησε τον Δεκέμβριο του 1937.

Ο Άγιος Ιερομάρτυς Ιωάννης Θέντοροφ, διάκονος της εκκλησίας του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Κρασνοκούτσκ, ο οποίος μαρτύρησε το 1941.

Ο Άγιος Ιερομάρτυς Ιλαρίων Νικολάεβιτς Ζούκωφ, διάκονος, ο οποίος γεννήθηκε στο χωριό Καμπάνοβκα του Σταρομπέλσκ και μαρτύρησε τον Δεκέμβριο του 1937.

Αποτέλεσμα εικόνας για СОБОР НОВОМУЧЕНИКОВ СЛОБОДСКОГО
Ο Άγιος Ιερομάρτυς Σέργιος Παύλοβιτς Ζίπουλιν, διάκονος, ο οποίος γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1872 στην πόλη Μπέλσκ και μαρτύρησε το 1940.

Ο Άγιος Ιερομάρτυς Αντώνιος Αρτέμοβιτς Γκόρμπαν, διάκονος, ο οποίος γεννήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1866 στο χωριό Γκόρμπαν της επαρχίας Πολτάβα και μαρτύρησε το Νοέμβριο του 1937.

Ο Άγιος Ιερομάρτυς Ιωάννης Βασίλεβιτς Τίμονωφ, διάκονος, ο οποίος γεννήθηκε

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ-Αργυρίου ή χρυσίου ουκ επεθύμησα

 Î‘ποτέλεσμα εικόνας για sfanti părinÅ£i intai sinodul ecumenic
 Ένα από τα ζητούμενα της εποχής μας, όπως και κάθε εποχής, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι το πρότυπο του ηγέτη. Οι άνθρωποι θέλουμε αυτούς προΐστανται σε κάθε έργο, είτε είναι πολιτικό, είτε κοινωνικό, είτε υλικό, είτε πνευματικό, να πληρούν ορισμένες προϋποθέσεις. 
Να είναι άνθρωποι προσφοράς. 
Να είναι αληθινοί. 
Να μην απέχουν οι λόγοι από τα έργα τους. 
Να είναι πρόθυμοι να οδηγήσουν τους άλλους στον δρόμο που ωφελεί. Κυρίως όμως οι ηγέτες καλούνται να πάρουν τις δύσκολες αποφάσεις. 
Να μην αναγκάζονται, αλλά να προβλέπουν
. Να μην έρχονται εκ των υστέρων να συμβιβαστούν με αυτό που δεν ήθελαν να δούνε, αλλά με σωφροσύνη να προχωρούν εκεί που χρειάζεται.
 Κυρίως όμως το στοιχείο της ανιδιοτέλειας τονίζεται από μία μεγάλη μερίδα της κοινωνίας, αυτούς που δεν έχουν πολλά υλικά αγαθά, αυτούς που ζητούνε να υπάρχει ταπεινό φρόνημα στην ηγεσία, για να μπορεί να εμπνέει στην αλήθεια και την αγάπη.

  Ένα τέτοιο πρότυπο ηγέτη περιγράφει ο απόστολος Παύλος, εξ αφορμής της αναχώρησής του από την Έφεσο και της επιστροφής του στα Ιεροσόλυμα, καλεί τους πρεσβυτέρους της χριστιανικής κοινότητας και τους δίδει οδηγίες για την δική τους στάση ζωής. 
 Ο Παύλος τους λέει να μιμηθούν τον ίδιο. Σήμερα θα χαρακτηρίζαμε μία τέτοια προτροπή εγωιστική. Είναι γιατί δεν βλέπουμε την αλήθεια στην πορεία μας, αλλά ζητούμε να υποτιμήσουμε τους άλλους σε αυτό που κάνουν. Έτσι ,για να μην ελεγχόμαστε,κατακρίνουμε,ακόμη κι όταν διαπιστώνουμε ότι ο άλλος μπορεί να πει ότι σε κάποια ή σε πολλά θέματα λειτουργεί όπως θέλει ο Θεός. Αφού τους περιγράφει λοιπόν την διακονία του και τους προειδοποιεί για τους πειρασμούς που θα αντιμετωπίσουν, με τον ερχομό αιρετικών ανθρώπων και ψευδοπροφητών και ψευδοδιδασκάλων, οι οποίοι σαν λύκοι άγριοι θα θελήσουν να κατασπαράξουν το ποίμνιο, κάνει την εξής αναφορά: 
«Αργυρίου ή χρυσίου ή ιματισμού ουδενός επεθύμησα . αυτοί γινώσκετε ότι ταις χρείαις μου και τοις ούσι μετ’ εμού υπηρέτησαν αι χείρες αύται. Πάντα υπέδειξα υμίν ότι ούτω κοπιώντας δει αντιλαμβάνεσαι των ασθενούντων» (Πράξ. 20, 33-35). «Ασήμι ή χρυσάφι ή ιματισμό από κανέναν δε ζήτησα. Εσείς οι ίδιοι ξέρετε ότι για τις ανάγκες τις δικές μου και των συνοδών μου δούλεψαν αυτά εδώ τα χέρια. Με κάθε τρόπο σας έδωσα το παράδειγμα, ότι πρέπει να εργάζεστε έτσι σκληρά, για να μπορείτε να βοηθάτε αυτούς που έχουν ανάγκη». 
 Δεν είναι ότι δεν δικαιούνταν να συντηρείται από εκείνους τους οποίους

«Εμείς που μας βλέπεις στην δυστυχία και ταλαιπωρία και ξεριζωμένοι από τον τόπο και τα σπίτια μας, για αυτόν τον σταυρό τα υποφέρουμε»

Αποτέλεσμα εικόνας για ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΠΟΝΤΟς
.....Με την επανάσταση των Νεοτούρκων (Κεμάλ Ατατούρκ και ο αιμοχαρής Τοπάλ Οσμάν) έρχεται η καταστροφή του Πόντου και ἡ γενοκτονία των λαών των περιχώρων της Σαμψούντας...... 

... Μετά μας έφεραν έξω από μιά πόλη του Νότου. Είχαν στήσει σκηνές οι Καθολικοί και μπήκαμε μέσα. Το βράδυ έρχονται κάτι νοσοκόμες Καθολικές καί έγραφαν τα παιδιά μας να τα στείλουν στην Αμερική να σπουδάσουν. Και ἄλλα πολλά μας τάζανε. Σχεδόν όλες οι σκηνές που φιλοξενούσαν γυναικόπαιδα γράφτηκαν. 
Μόλις ήρθαν στην σκηνή μας, εγώ τους ρώτησα: 
«Τι πίστη έχετε;». 
Μου είπαν: «Χριστιανοί είμαστε». 
«Καλά, και πώς προσκυνάτε τον Χριστό;».
 Έκαναν τον σταυρό τους με την παλάμη, όπως οι Καθολικοί.
 Τότε την άρπαξα από το μανίκι της καί την έβγαλα έξω από την σκηνή μας, και θυμωμένη της είπα: «Εμείς που μας βλέπεις στην δυστυχία και ταλαιπωρία και ξεριζωμένοι από τον τόπο και τα σπίτια μας, για αυτόν τον σταυρό τα υποφέρουμε». Και έκανα τον σταυρό μου με τα τρία δάκτυλα του δεξιού χεριού μου. Και μετά σκέφτηκα, αυτές οι αιρετικές πέρασαν από όλες τις σκηνές. Πήρα τον Πρόδρομο, της συνυφάδας μου τον γιο. Ήταν σούρουπο. 
Με ένα αναμμένο δαδί επισκέφθηκα τις σκηνές καί ενημέρωσα όλους ότι αυτές είναι αιρετικές, απεσταλμένες του Πάπα, και έσβησαν τα παιδιά τους από τον κατάλογο. Και δεν δεχτήκαμε τα παιδιά μας να τα αναλάβουν, με την πρόφαση να τα μορφώσουν και κάνοντάς τα Καθολικούς. Είπα, ας γίνουν ό,τι γίνουνε και εμείς να ζήσωμε ή να πεθάνωμε.

Μοναχή Θηρεσία Παπαδοπούλου Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΜΑΣ ό,τι άκουσα από τη γιαγιά μας την Πόντια Ευγενία (μητέρα του πατέρα μου) (από το περιοδικό Η Δράση μας)